پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠ - شرح و تفسير دست از دامن رهبر الهى خود بر نداريد

سقوط خويش را بر دوش گرفته، به هر سو مى‌برند. و يكى از ناهنجارى‌ها و بدبختى‌هاى آنان اين است كه براى توجيه افكار باطل خود به امور باطل ديگرى استناد مى‌كنند و به اين ترتيب، روز به روز و لحظه به لحظه، در گمراهى عميق‌ترى فرو مى‌روند.

اينها نقطه مقابل كسانى هستند كه در آغاز اين بخش، به آنان اشاره شد: كسانى كه از چراغ هدايت رهروان راستين، نور مى‌گيرند و از چشمه‌هاى زلال علم آنها سيراب مى‌شوند.

سپس امام عليه السّلام در يك نتيجه‌گيرى مى‌فرمايد: «از (نافرمانى) خدا بپرهيزيد و شكايت خويش را نزد كسى كه نمى‌تواند مشكل شما را حل كند توان ندارد كه با فكر خود گره از كار شما بگشايد، مبريد!» (فاللّه اللّه أن تشكوا إلى من لا يشكي شجوكم‌ [١]، و لا ينقض برأيه ما قد أبرم لكم).

اين جمله ممكن است اشاره به يكى از سرچشمه‌هاى جهالت و گرفتارى در چنگال پندارهاى باطل باشد و آن، مشورت نزد نااهلان بردن است! كسانى كه از فكر سليم و رأى قاطع و آگاهى كافى براى حل مشكلات بى‌بهره‌اند و مشورت كنندگان را همراه خود به وادى ضلالت مى‌كشانند.

اين احتمال نيز وجود دارد كه اشاره به مطلب تازه‌اى باشد و آن اينكه مردم فريب قدرت‌هاى كاذب و جبّار را كه جز به منافع خويش نمى‌انديشند (همچون بنى اميّه) نخورند و حلّ مشكلات خويش را از آنها نخواهند، كه نه تنها مشكلى را حل نمى‌كنند، بلكه در بسيارى از اوقات بر مشكلات نيز مى‌افزايند.

[١] «شجو» به معناى غم و اندوه است. (اين واژه، هم معناى مصدرى دارد، هم اسم مصدرى).