پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٤ - شرح و تفسير فتنه خطرناك بنى اميّه!

سختى رفتار مى‌كنند). تا كسى باقى نماند مگر اينكه در مسير منافع آنها قرار گيرد؛ يا لا اقل، ضررى به آنها نرساند». (لا يزالون بكم حتّى لا يتركوا منكم إلّا نافعا لهم، أو غير ضائر بهم).

همه صداهاى حق طلبان را در گلوهايشان خفه مى‌كنند و هر مخالفى را در هر جا باشد، از روى زمين بر مى‌دارند و به هيچ كس حق حيات و زندگى نمى‌دهند، جز كسانى كه در خدمت آنها باشند، يا كمترين ضررى به منافع آنها نرسانند. براى آنها تفاوت نمى‌كند اين حق طلب و عدالت جو، فرزند رسول خدا باشد، يا صحابه پيامبر، يا عالم و دانشمند بزرگ دينى و يا زاهد و عابد! و به اين ترتيب، عموميت و گسترش فتنه را كه امام عليه السّلام در آغاز كلام اشاره فرمود، در عمل به طور كامل پياده مى‌كنند.

در ويژگى چهارم به اين نكته اشاره مى‌فرمايد كه مشكل عظيم در اين حكومت اين است كه هيچ پناهگاهى براى در امان ماندن از ظلم آنها وجود نخواهد داشت و هيچ دادرسى در برابر ستم‌هاى آنها پيدا نمى‌شود و مردم ناچارند از ظلم اين ظالمان به خودشان شكايت برند و تكليف چنين شكايت و شاكيان روشن است.

مى‌گويد: «بلا و ستم‌هاى آنها نسبت به شما همچنان ادامه خواهد يافت، تا آنجا كه (هيچ پناهگاهى نيابيد و) استمداد شما از آنها به استمداد برده‌اى ماند كه در برابر ظلم مالك، از او كمك بطلبند؛ يا همچون دوستى كه (از تعدّى و احجاف دوست خود،) به او پناه برد». (و لا يزال بلاؤهم عنكم حتّى لا يكون انتصار أحدكم منهم إلّا كانتصار العبد من ربّه، و الصّاحب من مستصحبه).

و چنين است سرنوشت مردمى كه حكومت جائر و ظالمشان تمام زبان حق گويان را قطع كند؛ عالمان را خانه‌نشين سازد؛ عزيزان را ذليل و خوار كند و تمام قدرت‌هاى مردمى را درهم بكوبد و همه را به استخدام خود در آورد.

در پنجمين و آخرين ويژگى- كه در واقع تأكيدى است بر ويژگى‌هاى قبل-