پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٦ - نكته باز هم انسانها و فرشتگان

و باز از سوى ديگر، اين اوصاف، اين پيام مهم را نيز براى انسانها دارد كه اگر گاه به نماز مى‌ايستند، يا با خداى خود راز و نياز مى‌كنند و يا حتّى در دل شب به عبادت او برمى‌خيزند، از اعمال خود مغرور نشوند و آن را زياد نشمرند و اين فكر شيطانى در مغز آنها ظاهر نگردد كه نيازى به عبادت آنها بوده است؛ چه اينكه ذات بى‌نياز، به فرض محال كه عبادتى از بندگان مى‌طلبيد، آن قدر فرشته دارد كه از ازل تا ابد در سجده و قيام و عبادتند.

به راستى، دقّت در اوصافى كه امير مؤمنان على عليه السّلام در اين خطبه درباره فرشتگان بيان فرموده، انسان را در عالمى از نور و عرفان فرو مى‌برد و به كوچكى اعمال و طاعاتش در پيشگاه خداوند واقف مى‌سازد و راز و رمز قرب او را آشكار مى‌كند و نشان مى‌دهد كه نه فرشتگان بى‌دليل در جوار قرب خدا جاى دارند و نه انسان بدون تلاش و عشق به پروردگار و اطاعت عاشقانه، به جايى مى‌رسد: