پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٠ - نكته شرط اصلى رهبرى پيشوايان

بهشت دعوت نمود و بشارت داد و از آتش دوزخ بر حذر داشت!». (بلّغ عن ربّه معذرا، و نصح لأمّته منذرا، و دعا إلى الجنّة مبشّرا، و خوّف من النّار محذّرا).

به يقين اگر پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله در مرحله اوّل شكست مى‌خورد و فريفته زرق و برق دنيا و ناز و نعمت آن مى‌گشت، هرگز نمى‌توانست حقّ مرحله دوم يعنى ابلاغ رسالت‌هاى الهى را انجام دهد. اسير دنيا و نفس كجا و رساندن پيام‌هاى الهى كجا! در حديثى از امام صادق عليه السّلام مى‌خوانيم كه خداوند به موسى بن عمران فرمود:

«يا موسى! إنّ الدّنيا دار عقوبة عاقبت فيها آدم عند خطيئته، و جعلتها ملعونة، ملعون ما فيها إلّا ما كان لي. يا موسى إنّ عبادي الصّالحين زهدوا في الدّنيا بقدر علمهم، و سائر الخلق رغبوا فيها بقدر جهلهم؛ اى موسى! دنيا دار كيفر و مجازات است. من آدم را به خاطر خطايش در آن مجازات كردم و دنيا را ملعون و نفرين شده قرار دادم. هر چه در دنياست ملعون است مگر آنچه براى من (و در طريق طاعت و رضاى من) باشد. اى موسى! بندگان صالح من به مقدار علم و آگاهيشان در مورد دنيا زهد پيشه كردند و ساير مردم به اندازه جهلشان به آن علاقمند شدند». [١]

نكته شرط اصلى رهبرى پيشوايان‌

مهمترين مشكلى كه رهبران و پيشوايان و رؤساى جمعيت‌ها دارند، گرفتار شدن در چنگال مواهب مادّى و زرق و برق دنياست و همين امر سبب مى‌شود كه افراد ناصالح را به خاطر منافع مادّى خود، بر صالحان مقدّم بشمرند و ظلم و ستمكارى را كه حافظ منفعت آنها باشد بر عدل و داد ترجيح دهند. همه چيز را با معيار منافع مادّى بسنجند و ضابطه‌هاى الهى و عقلانى و انسانى را در پاى منافع زودگذر دنيوى قربانى كنند.

[١] كافى، جلد ٢، صفحه ٣١٧، حديث ٩.