پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٢ - خطبه در يك نگاه

بيدار كردن آنها از خواب خرگوشى بهره مى‌گيرد و مقصود از همه اين توبيخ‌ها و سرزنش‌ها آن است كه پيش از سيطره ظالمان بى‌رحم، بر جان و مال و ناموس آنها و بر حكومت اسلامى، به خود آيند و به پا خيزند و آتش فتنه را خاموش و دست ظالمان را از قلمرو حكومت اسلامى قطع كنند! سپس در بخش ديگرى از اين خطبه، آنها را به پيروى اهل بيت- كه سبب هدايت و نجات آنهاست- دعوت مى‌كند و در واقع، همان مضمون و محتواى حديث «ثقلين» را به آنها يادآور مى‌شود.

و در آخرين بخش خطبه، مردم كوفه را با ياران پيامبر اسلام مقايسه مى‌كند و با اين مقايسه، روشن مى‌سازد كه چقدر ميان آنها و ياران پيامبر از نظر ايمان و تقوا و عبادت و جهاد و استقامت و شجاعت، تفاوت وجود داشت.

روشن است كه هر سه بخش خطبه، يك هدف را تعقيب مى‌كند و آن بسيج لشكر كوفه است براى مقابله با دشمن؛ دشمنى كه بر هيچ چيز آنها- نه دين نه دنيايشان- رحم نمى‌كرد.