پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠٧ - ترجمه

بخش هفتم‌

و منها فى ذكر النبيّ صلّى اللّه عليه و آله بخش ديگرى از اين خطبه كه درباره پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله سخن مى‌گويد:

قد حقّر الدّنيا و صغّرها و أهون بها و هوّنها، و علم أنّ اللّه زواها، عنه اختيارا، و بسطها لغيره احتقارا، فأعرض عن الدّنيا بقلبه، و أمات ذكرها عن نفسه، و أحبّ أن تغيب زينتها عن عينه، لكيلا يتّخذ منها رياشا، أو يرجو فيها مقاما. بلّغ عن ربّه معذرا، و نصح لأمّته منذرا، و دعا إلى الجنّة مبشّرا، و خوّف من النّار محذّرا.

ترجمه‌

پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله دنيا را بسيار حقير و كوچك مى‌شمرد و آن را خوار و بى‌مقدار مى‌دانست، و در ديدگاه ديگران نيز تحقيرش مى‌نمود، او مى‌دانست خداوند براى احترام و گرامى داشت وى، دنيا را از او گرفته و به خاطر حقارتش آن را براى ديگران گسترده ساخته است! (و به اين ترتيب، پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله) با قلب و روح خود از دنيا روى گردان شد و ياد آن را براى هميشه در دل خود ميراند، و دوست مى‌داشت كه زينت‌هاى آن از پيش چشمش پنهان و دور شود، تا از آن لباس فاخرى تهيّه نكند، و يا اقامت در آن را آرزو ننمايد. او در تبليغ احكام الهى به بندگان براى قطع عذر و اتمام حجّت اصرار ورزيد، و امّت خويش را از عذاب خدا بيم داد و نصيحت كرده، آنها را به سوى بهشت دعوت نمود و بشارت داد و از آتش دوزخ بر حذر داشت.