پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٥ - خطبه در يك نگاه

خطبه ٩٣ [١] و من خطبة له عليه السّلام و فيها ينبّه أمير المؤمنين على فضله و علمه و يبيّن فتنة بنى اميّه‌

امام عليه السّلام در اين خطبه از فضل و آگاهى‌هاى خود و (عمدتا) از فتنه‌هاى بنى اميّه خبر مى‌دهد.

خطبه در يك نگاه‌

امام عليه السّلام در اين خطبه بيش از هر چيز به فتنه‌هايى توجّه مى‌كند كه مسلمانان در پيش داشتند و راه خلاصى از آن را شرح مى‌دهد و به عنوان يك رهبر آگاه و صادق،

[١] سند خطبه: «ابن ابى الحديد» در شرح اين خطبه مى‌گويد: اين خطبه را بسيارى از مورّخان در كتب خود آورده‌اند؛ خطبه‌اى است معروف و مستفيض كه على عليه السّلام آن را پس از پايان جنگ با خوارج نهروان بيان فرمود. و در آن جمله‌هايى است كه جز على عليه السّلام آن را بيان نفرموده است. حتّى «ابن ابى الحديد» مطالبى بيش از آنچه «سيّد رضى» آورده است، در اينجا نقل مى‌كند كه نشان مى‌دهد مرحوم «سيّد رضى»- مانند موارد ديگر- خطبه را تلخيص و گلچين كرده است. (شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد، جلد ٧، صفحه ٥٧).

در كتاب «مصادر نهج البلاغه» نيز آمده است كه «ابن واضح» در تاريخ خود (تاريخ يعقوبى، جلد ٢، صفحه ١٩٣) و «ابو نعيم» در «حلية الأولياء» و «ابن اثير» در «نهايه» قسمت‌هايى از اين خطبه را آورده‌اند.

مرحوم «علّامه مجلسى» نيز آن را از كتاب «الغارات ثقفى» نقل كرده است (مصادر نهج البلاغه، جلد ٢، صفحه ١٧٨).

از مجموع اين نقل‌ها به خوبى استفاده مى‌شود كه اين خطبه، از خطبه‌هاى معروفى است كه در منابع بسيارى آمده است.