پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣ - نكته گستردگى نعمتهاى خداوند

بخش دوّم‌

فانظر أيّها السّائل: فما دلّك القرآن عليه من صفته فائتمّ به و استضى‌ء بنور هدايته، و ما كلّفك الشّيطان علمه ممّا ليس في الكتاب عليك فرضه، و لا في سنّة النّبيّ صلّى اللّه عليه و آله و أئمّة الهدى أثره، فكل علمه إلى اللّه سبحانه، فإنّ ذلك منتهى حقّ اللّه عليك. و اعلم أنّ الرّاسخين في العلم هم الّذين أغناهم عن اقتحام السّدد المضروبة دون الغيوب، الإقرار بجملة ما جهلوا تفسيره من الغيب المحجوب، فمدح اللّه- تعالى- اعترافهم بالعجز عن تناول ما لم يحيطوا به علما، و سمّى تركهم التّعمّق فيما لم يكلّفهم البحث عن كنهه رسوخا، فاقتصر على ذلك، و لا تقدّر عظمة اللّه سبحانه على قدر عقلك فتكون من الهالكين.

ترجمه‌

اى كسى كه از صفات خدا سؤال كردى! درست بنگر آنچه را قرآن از صفات او بيان كرده است از آن پيروى كن و از نور هدايتش روشنايى بگير و آنچه را شيطان فرا گرفتنش را به تو تكليف مى‌كند- از امورى كه در كتاب خدا بر تو واجب نشده و اثرى از آن در سنّت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و ائمه هدى نيامده است- علمش را به خداوند واگذار كن؛ كه اين نهايت حق خدا بر توست. و بدان راسخان و استواران در علم، آنها هستند كه خداوند آنان را به خاطر اقرار اجمالى به تمام آنچه از آنها پوشيده است و تفسير آن را نمى‌دانند، از فرو رفتن در عمق اسرار نهانى بى‌نياز ساخته و از اين‌