پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٤ - شرح و تفسير او از همه چيز آگاه است

تعبير به «منفسح» كه به معناى جايگاه وسيع است، اشاره به اين نكته مى‌كند كه خداوند براى پرورش ميوه‌ها در درون شكوفه‌ها جايگاه وسيعى آفريده كه اجازه مى‌دهد به ميوه، از نقطه كوچكى شروع كند و گسترش پيدا كند تا زمانى كه تمام آن محل را پر كند.

تعبير به «منقمع الوحوش» نشان مى‌دهد كه حيوانات بيابان، براى محفوظ ماندن از حمله حيوانات ديگر به غارها و درّه‌ها پناه مى‌برند و به هنگام لزوم براى شكار كردن يا ساير حوائج بيرون مى‌آيند.

تعبير به «مختباء البعوض» اشاره به زندگى بسيارى حشرات در درون ساقه و پوست درختان است كه هم آنها را از حوادث مختلف حفظ مى‌كند و هم محلّى براى تغذيه آنان است.

تعبير به «مغرز الأوراق ...» نه اشاره به برگها است و نه شاخه‌ها؛ بلكه اشاره به محلّ خاصى است كه برگ به شاخه مى‌چسبد و ريشه‌هاى آن در درون شاخه فرو مى‌رود و آن را در برابر وزش بادها و طوفان‌ها حفظ مى‌كند و مسير آب و غذا براى برگ محسوب مى‌شود.

و تعبير به «محطّ الأمشاج ...» اشاره به اين است كه نطفه مرد از غدّه‌هايى كه در درون وجود او است به حركت در مى‌آيد و هنگامى كه به رحم مى‌ريزد با نطفه زن تركيب مى‌شود و در قرارگاه خود جهت پرورش و تبديل به يك انسان كامل قرار مى‌گيرد. خداوند تمام اين مسير و چگونگى تركيب و محل نزول آن را دقيقا مى‌داند و نيز ممكن است «أمشاج» اشاره به تركيب نطفه مرد از چند آب مختلف باشد كه در علم امروز ثابت شده است و هر يك از اين آبها به اندازه معيّن براى هدف خاصّى با ديگرى تركيب مى‌گردد و نطفه مرد را تشكيل مى‌دهد، سپس به سوى قرارگاه رحم حركت مى‌كند.