پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٦ - نكته اعتراف جالب!

ميان مخاطبان حضرت در آن روز نيز وجود داشتند و امام عليه السّلام با دعايش به آنها هشدار و اندرز مى‌دهد.

كلام مرحوم سيّد رضى‌

مرحوم «سيّد رضى» در ذيل اين سخن مى‌فرمايد: «و قد مضى هذا الكلام فيما تقدّم؛ إلّا أنّنا كرّرناه هنا لما في الرّوايتين من الإختلاف؛ اين سخن در خطبه‌هاى پيشين گذشت؛ ولى ما آن را در اينجا تكرار كرديم، چون در ميان اين دو روايت تفاوتى وجود داشت». [١]

نكته اعتراف جالب!

«ابن ابى الحديد» در ذيل اين بخش از خطبه، مطلب بسيار جالبى دارد. او مى‌گويد: «از استادم «ابو جعفر نقيب» كه مرد با انصاف و دور از تعصّب بود در اينجا سؤال كردم و گفتم: «من سخنان صحابه و خطبه‌هاى آنها را ديده‌ام، هيچكدام را مثل على عليه السّلام در تعظيم و تكريم و بزرگداشت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله نديدم و نه دعايى مانند دعاى او، ما از نهج البلاغه و غير نهج البلاغه فصل‌هاى بسيارى را همانند اين فصل ديده‌ايم كه نشان مى‌دهد، او تعظيم و تكريم بسيار زيادى نسبت به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله دارد (ديگران چرا چنين نبودند)؟».

«ابو جعفر نقيب» در پاسخ گفت: «هيچ يك از صحابه- جز على عليه السّلام- سخنان مدوّنى كه انسان چيزى از آن در مورد شخصيت پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله بياموزد، ندارد.

آنها سخنانى معمولى و كم فايده دارند». سپس افزود:

[١] اشاره به خطبه ٧٢ است كه شرح آن در جلد سوم، صفحه ١٧٥ به بعد گذشت.