پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٠ - شرح و تفسير به سرعت همه چيز دنيا پايان مىيابد

مى‌رود چه زود به آن مى‌رسد! و چگونه مى‌تواند اميد به بقا داشته باشد آن كس كه روز معيّنى در پيش دارد، كه از آن نمى‌تواند فراتر برود، مرگ به سرعت او را دنبال مى‌كند و به پيش مى‌راند و اجل او را به زور و بر خلاف ميلش به جدايى از دنيا وادار مى‌سازد. حال كه چنين است، براى به دست آوردن عزّت و افتخارات (موهوم) سر و دست نشكنيد؛ و به زينت و نعمت‌هايش فريفته نشويد؛ و از رنج و ناراحتى‌هاى آن بى‌تابى نكنيد! چرا كه عزّت و افتخاراتش به زودى پايان مى‌گيرد؛ زينت و نعمت‌هايش زايل مى‌گردد و رنج و ناراحتى‌هايش تمام مى‌شود (و در يك كلمه) دوران هر چيز سپرى مى‌گردد و هر موجود زنده‌اى به سوى فنا پيش مى‌رود!

شرح و تفسير به سرعت همه چيز دنيا پايان مى‌يابد

در اين بخش از خطبه، امام عليه السّلام بعد از حمد و ثناى الهى- كه در بخش پيشين گذشت- مردم را با عباراتى بسيار مؤثّر و نافذ، به زهد در دنيا ترغيب مى‌كند و بى‌اعتبارى دنيا را در لابه‌لاى عباراتى لطيف و پويا مجسّم مى‌سازد. مى‌فرمايد: «اى بندگان خدا! شما را به ترك اين دنيايى كه سرانجام رهايتان مى‌سازد توصيه مى‌كنم، هر چند شما ترك آن را دوست نداشته باشيد!» (عباد اللّه! أوصيكم بالرّفض‌ [١] لهذه الدّنيا التّاركة لكم و إن لم تحبّوا تركها).

چه دردناك است كه انسان دنبال معشوقى بدود كه او با تمام قدرت از وى فرار مى‌كند! امام عليه السّلام مى‌فرمايد حال كه دنيا چنين است شما هم آن را ترك كنيد، هر چند بر خلاف اميال و هوس‌هاى شما باشد؛ چرا كه به مصداق آيه شريفه: «وَ عَسى‌»

[١] «رفض» در اصل به معناى ترك كردن چيزى است و «شيعه» را از آن جهت «رافضه» ناميدند كه خلفاى سه‌گانه را ترك كرده‌اند و بعضى گفته‌اند اوّلين بار در زمان «زيد بن على» اين عنوان براى شيعه مطرح شد؛ چرا كه «زيد» آنها را از بدگويى به «شيخين» نهى كرده بود و همين سبب شد كه «زيد» را رها كنند.