فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٩٣
سرانجام مانع از آن مىشود كه شخص بتواند از نيروها و امكانات خود استفاده كند و در مقصد خويش كامياب گردد.
براى موفقيت در كارهاى مداوم، احتياج به آن چنان آرامش و وقارى است كه بتوان در سايه آن از هدر رفتن نيروها جلوگيرى كرد و از همه نيروها و امكانات سود جست. سكينه و آرامش مىتواند اين امكان را به رزمنده در صحنه پيكار بدهد.
٣. دندانها را بههم فشردن، به خاطر پيدا كردن يك نوع حالت تسلط بر اعصاب و فشردگى عضلات مىتواند بهترين حالت دفاعى نسبت به قسمت سر محسوب گردد و در گرداندن سر و دور كردن آن از سلاح دشمن مؤثر باشد.
امكان دارد اين تعبير در كلام امام (ع) كنايه و اشارهاى باشد از حالت دفاعى به خود گرفتن و كليه ژستها و تاكتيكها كه بويژه در جنگ تن به تن و تمرينهاى رزمى مرسوم مىباشد.
٤. در سنگر و جبهه جنگ، قسمت عمده شانس زنده ماندن و موفقيت رزمنده در جهت هدفهايش، در رابطه با وسايل و ابزار جنگى است كه در اختيار دارد. بىشك ايمان و شجاعت و مهارت و تجربيان جنگى عمدهترين عامل موفقيت يك سرباز جبهه حق است ولى نقش وسايل دفاعى و ابزار جنگى را در اين ميان نمىتوان ناديده گرفت. او بايد از تمام امكانات اكتسابى و طبيعى در جهت فراهم كردن وسايل دفاعى و ابزار جنگى استفاده و آنها را تكميل نمايد.
٥. اسلحه و مهمات جنگى را قبل از به كار بردن بايد كنترل و آزمايش كرد. چه بسا كه شمشيرى در رودرويى با دشمن در غلافش و يا فشنگ در اسلحه گير كند و فرصتى براى دفاع نماند.
٦. فرم نگاه در جبهه بايد آنچنان باشد كه تمام اراده و تصميم و نيرو و خشم در شعاع چشم متمركز گشته و همه ديد چشم نيز در گوشهاى از آن تمركز بايد بدانسان كه هنگام هدفگيرى چشم حالتى خاص به خود گيرد و نيز نگاه رزمنده مجاهد در عين عميق بودن بايد تيزبينى به يك سو مىنگرد جوانب ديگر و صحنهها و جهتهاى ديگر را از نظر دور ندارد.
٧. ضربات را از راست و چپ زدن به رزمنده حالتى تهاجمى مىدهد و موجب مىشود كه از نيروهاى خود، بهطور مساوى و با موازنه كامل استفاده كند و از خسته شدن قبل از پايان يافتن نبرد جلوگيرى نمايد.