ب - استفاده نكردن در سياست خارجى و روابط بين‌الملل از شيوه‌هاى متعارف ديپلماتيك و رفتارهاى متقابل در يك رابطه و توسل به شيوه‌هاى غيرمتعارف و يك‌جانبه.

ج - اقدامات مخفيانه در جهت براندازى و يا حفظ ساختار سياسى دولت مورد نظر بر اساس مصالح ملى و صرفاً بنا بر تشخيص دولت مداخله‌گر.

د - اعمال شيوه‌هاى فشار سياسى و نظامى به منظور كنترل دولت مورد نظر، از آن جمله:

تشويق و حمايت گروههاى ناراضى براى اقدامات تروريستى بازدارنده.

ه‌ - تبليغات گسترده يك كشور در سطح محلى و بين‌المللى به صورت آشكار يا مخفى به منظور تأثير گذاردن بر سياست داخلى يك كشور ديگر در راستاى منافع كشور اول.

و - نمايش قدرت از طريق مانورهاى نظامى و جا به جايى نيروها و تحركات نظامى و اولتيماتوم يك كشور مقتدر به منظور تهديد و ارعاب براى سقوط يك رژيم سياسى و يا نجات آن در برابر تحولات داخلى.

نمونه اين نوع مداخله را به وضوح مى‌توان در تحركات نيروى دريايى امريكا كه بزرگترين قدرت دريايى جهان را در اختيار دارد مورد بررسى قرار داد.

اين كشور استكبارى به تنهايى حدود يك سوم كل حوادث پس از جنگ را در سراسر جهان به خود اختصاص داده است و بين سالهاى [١] ٩٤٦ تا ١٩٧٥ يعنى در طول [٢] ٩ سال بيش از ٢٠٠ بار نيروهاى مسلح خود را به‌طور مشخص براى مقاصد سياسى و مداخله در امور داخلى كشورهاى مختلف به كار بسته است.١

مطالعه ديگر موارد نمايش قدرت مانند: تحركات نظامى شوروى سابق و فرانسه براى پيشبرد مقاصد سياسى در كشورهاى مورد نظر نشان مى‌دهد كه بيش از هشتاد درصد اين موارد، به دولت نمايش دهنده قدرت، كمك كرده است تا به‌طور كامل يا نسبى به هدفهاى مداخله‌گرانه خود دست يابند.٢

نمايشهاى نظامى امريكا در هندوراس به قصد وارد آوردن فشار بر حكومت ساندونيستها در نيكاراگوئه و تحركات نظامى اين كشور متجاوز در خليج فارس به منظور فشار سياسى بر جمهورى اسلامى ايران از نمونه‌هاى بارز مداخله از طريق نمايش قدرت

[١] . رك: كى. جى. هالستى، مبانى تحليل سياست بين‌الملل، ص ٤٣٨.

[٢] . همان، ص ٤٢٩.