همچنين بردن قرآن به خاك دشمن در حال جنگ ممنوع است [٣] و بهنگام بازگشت مجاهدان استقبال از آنان انجام نمى‌گيرد. زيرا على (ع) در غزوه تبوك پيامبر اكرم (ص) را بدرقه نمود ولى بهنگام بازگشت از وى استقبال به عمل نياورد. [٤]

در جهاد مى‌توان از كسانى كه جهاد بر آنها واجب نيست با قرارداد استيجار استفاده نمود.

اين‌گونه افراد (مرتزقه) مى‌توانند در امور نظامى و يا امور خدماتى انجام وظيفه نمايند. لكن سهمى از غنايم بجز حقوقى كه طبق قرارداد دريافت مى‌كنند نخواهند داشت. [٥]

از افراد مشرك در جهاد نمى‌توان بهره برد لكن استفاده از وجود كارشناسان نظامى كافر به عنوان مستشار در صورتى كه داراى حسن رأى باشند، مجاز مى‌باشد. [٦]

امام بايد دستورات لازم را براى رعايت حال نيروهاى رزمنده به فرماندهان ابلاغ نمايد و دستورالعمل خط مشيهاى نظامى را براى آنان مشخص كند. [٧]

نيروها در مدتى كه در جبهه حضور دارند از كوتاه كردن ناخنها خوددارى مى‌كنند. زيرا ممكن است در مواردى چون باز كردن گره‌ها، نيازمند آنها گردند. [٨]

فرماندهان موظفند در امور نظامى با نيروهاى رزمنده مشورت نموده و از فكر و تدبير هر كدام استفاده نمايند. [٩]

در اثناى جنگ كمك رسانى به يكديگر براى رزمندگان واجب نيست ولى شايسته است كه به يكديگر كمك نمايند و اگر در موردى خوددارى از كمك رسانى موجب مرگ رزمنده‌اى مى‌شود واجب است ديگران جان وى را نجات دهند. [١٠]

استفاده از نيرنگ در جنگ براى فريب دادن دشمن جايز است و اين حكم در مورد رزمنده و غير رزمنده نيز صادق مى‌باشد. [١١]

[١] . همان، ص ١٦٦.

[٢] . پيشين و المبسوط، ج ١٠ ص ١٧ و الجهاد و السير من فتح‌البارى، ص ١١٨.

[٣] . همان، ص ١٧٥ و الجهاد و السير من فتح‌البارى، ص ٢٠١.

[٤] . همان، ص ١٦٧ و همان، ص ٢٨٥.

[٥] . همان، ص ٢٤٤ و همان، ص ٢١٦.

[٦] . همان، ص ٢٠٧ و المبسوط، ج ١٠ ص ٢٣.

[٧] . همان، ص ١٦٦ و همان، ص ٤.

[٨] . همان، ص ١٦٧.

[٩] . همان، ص ١٧٥.

[١٠] . همان، ص ١٧٨.

[١١] . همان، ص ١٧٧ و الجهاد و السير من فتح‌البارى، ص ٢٣٦.