فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٥١٧ - مشروعيت قراردادهاى بين المللى غير معين

انواع قراردادهاى بين المللى در فقه سياسى

در فقه سياسى قراردادهاى بين المللى به گونه‌هاى مختلف قابل تقسيم‌بندى است:

الف - از نظر مدت قرارداد:

[١] . قراردادهاى دائمى مانند عقد ذمه [٢] . قراردادهاى موقت مانند عقد مهادنه

ب - از نظر محتواى قرارداد:

١. قرارداد اتحاد ملى و همبستگى سياسى مانند قرارداد مدينه٢ (١). قرارداد متاركه جنگ مانند عقد موادعه و مهادنه [٣] . قرارداد به منظور اعطاى امنيت مانند عقد استيمان [٤] . قرارداد با شرايط مالى مانند عقد ذمه و مهادنه مشروط [٥] . قرارداد عدم تعرض مانند قرارداد ايله٦ (٢). قرارداد دفاعى يك جانبه مانند پيمان نمره٧ (٣). قرارداد صلح و امنيت جمعى مانند صلح حديبيه٨ (٤). قرارداد دفاع مشترك مانند پيمان بنى حمزه٥

ج - تقسيم‌بندى قراردادهاى بين المللى بلحاظ طرف قرارداد:

١. قرارداد با اهل كتاب مانند عقد ذمه ٢. قرارداد با مشركين و كفار (غير اهل كتاب) مانند قرارداد هدنه ٣. قرارداد با افراد مانند استيمان

مشروعيت قراردادهاى بين المللى غير معين

فقها در حقوق مدنى عقود را به معين و غير معين تقسيم كرده‌اند، منظور از عقود معين قراردادهاى مشخصى است كه در اسلام نام و عنوان خاص داشته و شرايط

[١] . رجوع شود به سيره ابن هشام، ج ١، ص ٥٠٣

[٢] رجوع شود به مكاتيب الرسول، ج ١، ص ٣٠٠.

[٣] همان مأخذ، ص ٣٥٦.

[٤] رجوع شود به سنن ابى داود، ج ٣، ص ١١٣.

[٥] رجوع شود به مكاتيب الرسول، ج ١، ص ٣٨٥.