فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٤٢٥ - مفهوم ارعاب و تهديد

تهديد كننده‌اى - حتى بر عليه كشورهاى بى‌طرف - بيش نيست.

مفهوم ارعاب و تهديد

تروريزم از واژه‌هاى جديدى است كه در جهان بعنوان يك وسيله سركوب عليه استقلال طلبيها، نفى وابستگيها و محروميتها، ايستادگى و مقاومت در برابر زورگوئى ابرقدرتها، و قيامهاى مردمى در برابر ديكتاتورى رژيمهاى وابسته به كار گرفته شده، و در عين حال پوششى است براى استتار شيوه‌هاى تهديد و ارعابى كه ابرقدرتها به منظور پيشبرد سياستهاى سلطه‌گرانه و تجاوزكارانه خود در جهان به وجود آورده‌اند.

امروز تروريزم به اعمال خشونت‌بارى اطلاق مى‌شود كه فرضا ملتهاى ستم ديده فلسطين يا لبنان و يا جمهورى اسلامى ايران در جهت رهائى و به دست آوردن حقوق پايمال‌شده خود، به دليل بسته شدن همه راههاى نتيجه‌بخش ديگر مرتكب مى‌شوند. گروگانگيرى، هواپيماربائى و ترور، از جمله اعمالى است كه سياست بازان دنيا آنها را عمليات تروريستى مى‌نامند، درحالى‌كه گامهاى نخستين را در انجام اين گونه عمليات، خود آنها و عمال سياستهاى استكبارى برداشته‌اند، و اكنون در دامى كه خود گسترده‌اند گرفتار آمده‌اند.

اولين هواپيماربائى در جهان توسط اسرائيل در دسامبر سال ١٩٤٥ م. انجام گرفت، و عمال آمريكا در سراسر جهان كار آدم‌ربائى و ترور را در سطح گسترده‌اى شيوه كار خود براى ايجاد جو ارعاب قرار دادند، و امنيت و آزادى، دو قربانى سياست تجاوزكارانه ابرقدرتها در فرونشاندن حركتهاى آزاديبخش ملتها و تحميل رژيمهاى دست‌نشانده بر آنها بوده است.

بى‌شك تبليغات گسترده جهانى در زمينه بزرگ جلوه دادن خطرات ناشى از اعمال خشونت‌آميز ملتهاى محروم و در حال رهائى، خود نوعى سركوب جنبشهاى رهائى‌بخش و ريشه‌كن نمودن حركتهاى ضد استكبارى و تحميل سياست تسليم و تحكيم رشته‌هاى وابستگى و اسارت است.

ولى حقيقتى كه در اين ميان منافقانه پايمال مى‌شود اين است كه تمامى اين