فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٣٤٩ - ١ نظري&#١٧٢٨ اعلامى

سياسى و مسلط شدن بر اوضاع و تحقق حاكميت است و به همين دليل است كه معمولاً شناسائى را به دو صورت «دو فاكتور» به معنى موقت و محدود، و «دو ژوره» به معنى شناسائى كامل تقسيم كرده‌اند.

حالت «دو فاكتور» هنگامى است كه دولتهاى قديمى ترديدى در مورد اثبات سياسى دولت جديد داشته باشند، و در چنين موردى شناسائى به صورت موقت و محدود و موكول به بررسى و تصميم‌گيرى نهائى خواهد بود. در حالى كه شناسائى «دو ژوره» نوعى شناسائى كامل و قطعى است.

دولت امريكا و انگلستان در ١٩٤٨ م. دولت اسرائيل را نخست به طور «دو فاكتور» به رسميت شناختند، و سپس آن را تبديل به شناسائى «دو ژوره» كردند.

برخى شناسائى «دوژوره» را نوعى شناسائى ايجادى، و «دو فاكتور» را اعلامى، تفسير كرده‌اند.

مبحث سوم: بررسى مفهوم حقوقى شناسائى

مضمون و اثر حقوقى شناسائى در مورد جامعه جديد سياسى چيست‌؟ آيا در موارد مختلف، معنى شناسائى با تفاوت بنياد جامعه جديد، به صورت متفاوت مطرح مى‌شود؟ و يا در همه جا مفهوم واحدى از آن منظور مى‌گردد؟ و بالاخره عمل شناسائى، اعطاى موجوديت سياسى به دولت جديد است‌؟ يا حاكميت و مشروعيت بخشيدن به آن‌؟ و يا اعطاى شخصيت بين المللى به معنى پذيرفتن دولت جديد بعنوان عضو جديد جامعه بين المللى مى‌باشد؟

در اين زمينه دو نظريه ديده مى‌شود:

١. نظريه اعلامى:

بر اساس اين نظريه، كشورهاى قديمى موجوديت سياسى جامعه جديد را بدون توجه به چگونگى به وجود آمدن آن اعلام مى‌دارند و واقعيت جديد را مورد گواهى قرار مى‌دهند و به وجود اين دولت اعتراف مى‌كنند.

هدف و نتيجه اين نوع شناسائى آن است كه كشورهاى قديمى مى‌توانند با اين شناسائى با كشور جديد روابط در زمينه‌هاى مختلف برقرار سازند و در مجامع