فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٥١ - ١ دار الاسلام

قانون مرابطه در اسلام به منظور حفظ و حراست و نگهبانى «ثغور» سرزمين اسلامى منظور گرديده است و فقها ثغور را به سه صورت زير تفسير كرده‌اند [١] :

١. حد مشترك بين دار الشرك و دار الاسلام

[٢] . مواضعى از اطراف سرزمينهاى اسلامى كه در معرض خطر هجوم بيگانگان واقع است.

[٣] . هر منطقه‌اى كه از طرف قواى بيگانه تهديد مى‌شود.

عنوان مرابطه در فقه اسلامى ارتباطى با مسأله جنگ و حالت تعرض ندارد و منظور از آن تنها نگهبانى و استعلام اوضاع مرزى است٢، اهميت و ارزش مرزدارى در قانون اسلام بسيار قابل توجه است و درباره ارزش معنوى آن نيز روايات زيادى از پيامبر اكرم نقل شده است٣. و اصولا مرزدارى (مرابطه) در اسلام، به صورت يك عبادت مهم و پرارزش تلقى شده و حد اقل آن سه روز تعيين شده است. وظيفه مرزبانى تنها وظيفه دولت نيست، بلكه اسلام آن را بصورت يك كار عبادى فردى مقرر نموده و جميع مسلمين را به انجام مسئوليت خطير ملى مزبور تشويق كرده است.

اقامتگاه مسلمان

اصل آزادى مسكن و انتخاب اقامتگاه براى هر فرد مسلمان، همانطورى كه در سراسر كشور اسلامى از نظر قانون اسلام بعنوان يك حق مشروع شناخته شده، در خارج از سرزمين اسلامى نيز همچنان اصلى مسلم و حقى مشروع تلقى شده است.

قانون اسلام، هيچ‌گونه مانعى براى سكونت و اقامت اتباع خود در سرزمين بيگانگان ايجاد ننموده و به آنان آزادى كامل بخشيده است تا هر نقطه‌اى را كه اختيار نمودند، به منظور اقامتگاه خود انتخاب كنند.

اسلام تنها در يك مورد، سكونت و اقامت در سرزمين بيگانگان را براى

[١] . جواهر الكلام، ج ١، كتاب جهاد، بحث مرابطه

[٢] همان كتاب.

[٣] قال رسول الله (صلى الله عليه و آله) الرباط ليلة خير من صيام شهر و قيامة فان مات جرى عليه عمله الذي كان يعمل و اجرى عليه رزقه و امن الفتان.