فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢١١ - پيوندى فشردهتر از وحدت ملى

بيگانگان به راه حق برگردند و بر طبق وظائف اسلامى، قانون اسلام را در امور معنوى (چون نماز) و آنچه مربوط به حيات اجتماعى است (چون زكات) گردن نهند، همانا آنان برادران دينى شما هستند).

پيامبر اكرم در ضمن خطبه‌اى كه در مسجد خيف ايراد فرمود، اين حقيقت را به اين صورت اعلام داشت:

... المؤمنون اخوة تتكافأ دمائهم و يسعى بذمتهم ادناهم و هم يد على من سواهم [١] (مؤمنين برادر يكديگرند، خونهاى همه يك رنگ و يكسان و همپايه است و آنها براى حفظ پيمان يكديگر و حتى پيمان و ذمه پائين‌ترشان كوشش مى‌كنند و آنان همگى، چون مشت گره‌خورده واحدى عليه دشمنانشان هستند).

على (ع) در برابر كسانى كه به استناد شرافت خونى و نژادى، از وى مطالبه امتيازاتى مى‌نمودند، فرمود:

«هر فردى كه آئين ما را بپذيرد و پيمان ما را به عهده بگيرد، ما حكم قرآن و قانون و مقررات اسلام را در باره وى اجرا مى‌كنيم و هيچ فردى را بر ديگرى برترى نيست مگر به تقوى و وارستگى».

«اى ملت اسلام، و اهل دين خدا! بنگريد در آنچه در قرآن از حقوق خود يافته‌ايد و در آنچه كه پيش پيامبر خدا سپرده‌ايد، و به خاطر بياوريد آنچه را در راه آن و براى آن در راه خدا جهاد نموديد. آيا به خاطر حسب و خاندان بود يا براى نسب و نژاد بود و يا به عمل و طاعت و زهد بود و بنگريد اكنون، چه چيزى را مطالبه مى‌كنيد و به چه متاعى رغبت مى‌نمائيد».

و نيز در برابر زن عربى كه از تقسيم مساوى غنائم و از اينكه وى با مرد عجمى يكسان بهره برده است، ابراز ناراحتى مى‌نمود، فرمود:

انى لا ارى فى هذا الفىء فضيلة لبنى اسماعيل على غيرهم (من در تقسيم اين غنائم هيچ گونه برترى از براى فرزندان اسماعيل (عرب) نسبت به ديگران نمى‌بينم).

و نيز در يكى از پيامهاى آن حضرت، چنين آمده است:

«ما همه سرباز يك وطن هستيم، و همگى از يك ناموس و دين دفاع مى‌كنيم و

[١] . اصول كافى، ج ١، ص ٣٣٣، خصال، ص ١٥٠.