فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢٠٨ - عنصر ايمان

(إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ) ١ (اين است امت شما امتى هم كيش و متحد و يكپارچه و من آفريننده شما، پس تنها يك خداى را پرستش كنيد).

و در جاى ديگر به اين صورت تأكيد مى‌شود:

(إِنَّ هٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وٰاحِدَةً وَ أَنَا رَبُّكُمْ فَاتَّقُونِ) [٢] (اين است امت شما امتى متحد و هم عقيده و من آفريدگار شمايم پس از سرپيچى فرمانم بپرهيزيد).

و در آيه‌اى ديگر نيز ملت مسلمان بعنوان يك امت ممتاز و ميانه‌رو معرفى شده است:

(وَ كَذٰلِكَ جَعَلْنٰاكُمْ أُمَّةً وَسَطاً لِتَكُونُوا شُهَدٰاءَ) [٣] (و همچنين شما را امتى ميانه‌رو و نمونه و ممتاز قرار داديم، تا براى ديگر ملتها نمونه و گواه و سرمشق باشيد).

قانون اسلام، به تفرقه‌هاى نژادى، خونى، خاكى و... توجهى مبذول نمى‌دارد و از نظر قانون و حقوق، همه افراد مسلمان را يكسان و چون دندانه‌هاى متساوى شانه محسوب مى‌دارد. پيامبر اكرم اين حقيقت اسلام را با تأكيد تمام در پيام تاريخى «حجة الوداع» تصريح نمود:

يا أيها الناس ان ربكم واحد و ان اباكم واحد كلكم لآدم و آدم من تراب اكرمكم عند الله أتقاكم ليس لعربى على عجمى و لا لعجمى على عرب و لا لاحمر على ابيض و لا لابيض على احمر فضل الا بالتقوى، الا بلغت، اللهم فاشهد، الا فليبلغ الشاهد منكم الغائب (هان اى مردم، اى انسانها، خداى شما يكى است و پدر شما يكى، و همگى از آدم به وجود آمديد و آدم نيز از خاك، بافضيلت‌ترين شما پيش خدا، پرهيزكارترين شماست. نه عربى را بر عجمى و نه عجمى را بر عربى و نه سرخى را بر سفيدى و نه سفيدى را بر سرخى، فضيلتى است مگر به پرهيزكارى. بيدار و هوشيار باشيد كه پيام را رسانيدم، خدايا تو خود گواه باش! آگاه باشيد كه بايد هر آنكه شاهد اين پيام بود آن را به غائبين برساند و براى ابلاغ آن همه مسئوليد).

اكنون، ما اگر وضع يك اجتماع بزرگى را بدين ترتيب مورد نظر قرار دهيم، كاملا بر ما روشن خواهد شد كه وحدت، در عناصر مادى هر چند قوى باشد و همبستگى بيشترى ايجاد كند، نمى‌تواند مبناى «يك زندگى مشترك و هدف و

[١] . انبياء: ٩٢

[٢] مؤمنين: ٥٢.

[٣] بقره: ١٤٣.