فقه سیاسی - عمید زنجانی، عباسعلی - الصفحة ٢١٧ - مليت بر اساس ناسيوناليسم

كه دستور داشت دختر زيبايش را به عقد «جويبر» در آورد فرمود: «اى زياد! جويبر مرد مؤمن و مسلمانى است و هر مرد مؤمن، كفو و همشأن زن مؤمن و مسلمان است.

اى زياد! دخترت را به او تزويج كن و سر از خويشاوندى او بر متاب».

«عبد الله» فرزند «عمر» با فرزندان «أبو بكر» به همراهى «سعد بن ابى وقاص» به ديدار «امير المؤمنين على (ع)» رفتند و در ضمن، از آن حضرت، به خاطر شخصيت اجتماعى‌شان خواستار امتيازاتى شدند كه اين قسمت از خطبه على (ع) در پاسخ آنها بود:

من استقبل قبلتنا، و اكل ذبيحتنا، و آمن بنبينا، و شهد شهادتنا، دخل فى ديننا، اجرينا عليه حكم القرآن، حدود الاسلام، ليس لاحد فضل الا بالتقوى... انظروا اهل دين الله فيما اصبتم كتاب الله، و تركتم عند رسول الله و جاهدتم به فى ذات الله ام بحسب او بنسب ام بعمل ام بطاعة زهادة‌؟ و فيما اصبحتم فيه راغبين [١] (هر كس رو به قبله ما آورد و همچون ما از ذبيحه ما بخورد و به پيامبر ما ايمان آورد و همچون شهادت ما گواهى دهد و در آئين ما داخل شود، ما حكم قرآن و حدود اسلام را بر او جارى مى‌كنيم، كسى را بر كسى امتيازى نيست مگر به تقوا و پرهيزكارى. اى اهل دين خدا! در آنچه كه در سايه قرآن به دست آورده‌ايد و آنچه كه در پيشگاه رسول خدا داريد و براى خدا مجاهده نموديد، تأمل كنيد، آيا اينهمه افتخارات به وسيله حسب (خاندان) و يا نسب (نژاد) بوده‌؟ و يا بر اثر عمل و اطاعت و وارستگى بوده است‌؟! اكنون شما به دنبال چه مى‌گرديد و به چه دل بسته‌ايد؟) امام موسى به جعفر (ع) در مورد مردى از اهل سواد فرمود: «اين مرد، با تمام خصائص چهره‌اش، بنده‌اى است از بندگان خدا و برادرى است كه كتاب خدا، برادرى او را به ما فرمان داده و همسايه و هم ميهنى است در سرزمين خدا، ما و او را بهترين پدران (آدم) و برترين اديان گردهم آورده است» [٢] .

يكى از اهالى بلخ مى‌گويد: در سفر «على بن موسى الرضا (ع)» همراه آن حضرت بودم. روزى همه پيشخدمتهاى سياه و سفيد را در كنار سفره غذاى خود، براى صرف غذا، به طور دسته جمعى گرد آورد، به آن حضرت گفتم بهتر بود براى

[١] . روضه كافى، ص ٣٠٤

[٢] تحف العقول، ص ٤١٣.