مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٨٠ - دعا مانع و رادع امواج سهمگین بلا
بلا مانند امواجی سهمگین به انسان روی میآورد، و دعا مانع و رادع آن است. فی نهج البلاغة:
«سُوسُوا إیمانَکُم بِالصَّدَقَةِ و حَصِّنُوا أموالَکُم بِالزَّکاةِ و ادفَعُوا أمواجَ البَلاءِ بِالدُّعاءِ.»[١]
در حدیث وارد است که:
«دعا نکنید که خداوند شما را به خلق خود محتاج نکند زیرا این دعا مقبول نیست، دعا کنید که خداوند شما را محتاج خلق بد نکند؛ دعا نکنید که خداوند نعمتِ دیگری را به شما بدهد، دعا کنید که پروردگار مثل آن نعمت را به شما بدهد؛ دعا نکنید که خدایا از فتنهها به تو پناهنده میشوم، دعا کنید که از فتنههای گمراه کننده به تو روی میآورم.»[٢]
از حضرت امام جعفر صادق علیهالسّلام روایت است که:
«مظلومی به درگاه خدا، دفع ظالمی را از خود خواست. خدا به او خطاب کرد: ”تو نسبت به دیگری ظالمی؛ اگر بخواهی که من دعای تو را که مظلومی مستجاب کنم دعای مظلومی که تو نسبت به او ظلم میکنی را [هم] مستجاب خواهم
[١]* نمیشود، و کسی را که توفیق استغفار عطا کردند از مغفرت محروم نمیشود، و کسی را که توفیق شکر گزاری عطا کردند از زیادت نعمت محروم نمیشود.» (محقّق)
[٤٧٦]ـ نهج البلاغة (عبده) ج ٤، ص ١٧١. ترجمه:
«ایمانتان را با صدقه دادن تدبیر و حفظ نمایید، و اموالتان را با زکات دادن در حصن و پناه درآورید، و امواج بلا و گرفتاریهاى پى در پى را با دعاء دفع نمایید.» (محقّق)
[٢]ـ مجموعۀ ورام، ج ١، ص ٣٩؛ بحار الأنوار، ج ٩٠، ص ٣٢٥:
«عَن علیٍّ علیهالسّلام: قُلتُ: اَللَهمّ لا تُحْوِجْنِی إلَى أحَدٍ مِنْ خَلْقِکَ! فَقالَ رَسُولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”یا عَلِیُّ لا تَقُولَنَّ هَکَذا، فَلَیْسَ مِنْ أحَدٍ إلّا و هُوَ مُحْتاجٌ إلَى النّاسِ.“ قالَ: فَقُلْتُ: کَیْفَ یا رَسُولَ اللهِ؟! قالَ: ”قُلِ: اَللَهمّ لا تُحْوِجْنِی إلَى شِرارِ خَلْقِکَ!“ قُلْتُ: یا رَسُولَ اللهِ، و مَنْ شِرارُ خَلْقِهِ؟ قالَ: ”الّذینَ إذا أُعْطُوا مَنَعُوا و إذا مُنِعُوا عابُوا.“»