مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٣٠٢ - ارتباط چند واقعه مهم تاریخی با مسأله تولّی و تبرّی

بر کنار کردن علماء؛[١]

تعطیل مجامع دینی و در حقیقت غروب آفتاب و شمس طلایی اسلام در ایران.

در این‌صورت، حقیقتاً باید گفت که روح اسلام تولّی و تبرّی است.

[عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال]: «مِن أوثَقِ عُرَی الإیمانِ أن تُحِبَّ فی اللَهِ و تُبغِضَ فی اللَهِ و تُعطِیَ فی اللَهِ و تَمنَعَ فی اللَهِ.»[٢]

[عن أبی‌عبدالله علیهالسّلام، قال]: «قالَ رَسُولُ اللَهِ صلّی الله علیه و آله:ِ ”أیُّ عُرَی الإیمانِ أوثَقُ؟“ فَقالُوا: اللَهُ و رَسُولُهُ أعلَمُ، و قالَ بَعضُهُم: الصَّلاة، و قالَ

[١]* لباس هم یکسان و تابع و بی‌هوّیت باشند؛ نه متحّدالشّکل به معنی اتّحاد لباس کفّار با مسلمین به طوری‌که آنها لباس مسلمین را بپوشند و تابع و پیرو آداب اسلام شوند.

لباس زنان مسلمان لباس خاصّی است که از روی ژورنال‌های پاریس و مشابه آن أخذ نمی‌شود و طبق مُد وقتِ هوس‌ران و هوس‌باز زمانِ کور و ظلمت، تغییر مُد نمی‌دهد. لباس‌های زن مسلمان حتّی در داخل خانۀ خود و حتّی در فراش خواب با لباس زن کافر تفاوت دارد.

شلوار زن مسلمان بلند یا تا زیر زانو است و در صورتی که شَلیتَهْ یا دامن می‌پوشند، تا حدّ زانو بوده است. امّا پهلوی از دستبرد به آنها نیز خودداری نکرد و شلوار زنان را به قدری کوتاه نمود که فقط برای نفس عورت بوده است، و به نام تنکۀ پهلوی مشهور شد؛ همانند کلاه لبه‌دار که به نام کلاه پهلوی نامیده شد.

آرایش زن برای شوهر همه گونه جایز است، امّا در صورتی که ماهیّت اوّلین و هیئت اصیل اسلامی خود را از دست ندهد، و مَحوْ و فانی در هیئت کفر و لباس و زیّ اهل عناد و متمرّدین از شریعت حقّه نگردد؛ امّا در آن صورت به عنوان «تَلَبُّسِ مَلابِسِ أعْداء» درآمده و حکم به حرمت بر آن بار، و اجتناب از آن لازم می‌گردد.»

[٣٨٣]ـ جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این مطلب رجوع شود به: امام شناسی، ج ٨، ص ١٦١.

[٢]ـ الکافی، ج ٢، ص ١٢٥. ترجمه:

«از امام صادق علیهالسّلام روایت است که فرمود: ”از مطمئن‌ترین و استوارترین دستاویزهای ایمان این است که: در راه خدا دوست بداری، و در راه خدا دشمن بداری، و در راه خدا عطا کنی، و در راه خدا دریغ ورزی.“» (محقّق)