مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٩٠ - انسان باید در هنگام بهارِ عمر، فکر زمستان مرگ خود باشد

انسان باید در هنگام بهارِ عمر، فکر زمستان مرگ خود باشد. اگر مانند بلبل در این سرای طبیعت مست شد، در زمستان گرسنگی خواهد خورد و اگر مانند مورچه در تابستان عاقبت اندیشی نمود، در بستر استراحت در زمستان با کمال آسایش خواهد غنود.

(وَأَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسَانِ إِلَّا مَا سَعَى * وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى * ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاءَ الْأَوْفَى * وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنْتَهَى).[٢]

نگویید الآن محیط ما، اجازه نمی‌دهد موافق رضای پروردگار رفتار کنیم! خداوند در روز قیامت از برای هر عمل زشتی که مردم مرتکب می‌شوند، نمونۀ صالحی می‌آورد که با آنکه می‌توانسته‌اند مرتکب شوند مرتکب نگشته‌اند؛ در میان زیبارویان یوسف را می‌آورد، در میان زنان موحّد آسیه زن فرعون، در مقام صبر ایّوب را می‌آورد تا حجّت بر مردم تمام گردد.[٣]

[١]* «پس کسی که به اندازۀ سنگینى یک ذرّه کار خیرى کرده باشد، آن را مى‌بیند * و کسی که به اندازۀ سنگینى یک ذرّه کار شرّى کرده باشد آن را مى‌بیند.»

[٦٢٠]ـ کلیات سعدی (محمّد علی فروغی) گلستان، ص ١١٦:

[٢]ـ سوره النّجم (٥٣) آیات ٣٩ تا ٤٢. الله شناسی، ج ٣، ص ٩:

«و آنکه براى انسان نیست مگر آنچه را که سعى مى‌کند. * و تحقیقاً به زودى سعى خود را خواهد دید * و سپس به وافى‌ترین جزاء، مورد جزا قرار خواهد گرفت. * و تحقیقاً غایت و پایان امر او به سوى پروردگار تو خواهد بود!»

[٣]ـ احیاء علوم الدین، ج ١٢، ص ١٥٦:

«و قالَ حاتَمُ الأصمُّ: إنّ اللهَ عَزّوجلّ یَحتَجُّ یَومَ القیامَةِ علی الخَلقِ بأربَعةِ أنفُس علی أربَعَةِ الأجناسَ، *