مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٤ - اشعار و احادیثی در باب تدبّر و تفکّر در زوال نعیم دنیا

اشک یتیمان دل خاک دان

چشمه که می‌رود از این خاکدان

هر ورقی فرق ملک زاده‌ایست[١]

هر ورقی چهره آزاده‌ایست

خاک راهی که برو می‌گذری ساکن باش

که عیونست و جفونست و خدودست و قدود[٢] قدودقدود

قامت دلبریست خوش‌رفتار

راد سروی که برفرازد قد

هست زلف بتی پری‌رخسار

هر بنفشه که بر زمین روید

عارض شاهدیست خوش‌گفتار[٣]

هر گلی کو چمن بیاراید

آنچه بروید به لب جویبار

نرگس شهلا نبود در بهار

بر سر چوب آورد از گل برون

چشم بتانست که گردون دون

خرم در آن مشو که ز دوران روزگار

بستان اگرچه جای نشاط است و خرّمی

هر لاله‌ئی ز خون جوانیست شهریار

هر سنبلی ز زلف نگاریست لاله رخ