مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٤٢ - اشعار ادیبالممالک فراهانی در اوضاع عرب قبل از ظهور اسلام

[١]*بگذر به شتاب اندر، از رود سماوه

در دیده من بنگر دریاچه ساوه

وز سینه‌ام آتشکده پارس نمودار

از رود سماوه ز رَه نجد و یمامه

بشتاب و گذر کن سوی أرض تهامه

بردار پس آنگه گهرافشان سر خامه

این واقعه را زود نما نقش به نامه

در ملک عجم بفرست با پرِّ حَمامه

تا جمله ز سر گیرند دستار و عمامه

جوشند چو بلبل به چمن، کبک به کهسار

بنویس یکی نامه به شاپور ذوالاکتاف

کز این عربان دست مبر نایژه مشکاف

هشدار که سلطان عرب داور انصاف

گسترده به پهنای زمین دامن الطاف

بگرفته همه دهر ز قاف اندر تا قاف

اینک بدَرَد خشمش پشت و جگر و ناف

آن را که دَرَد نامه‌اش از عجب و ز پندار

با ابرهه گو خیر به تعجیل نیاید

کاری که تو می‌خواهی از فیل نیاید

رو تا به سرت جیش ابابیل نیاید

بر فرق تو و قوم تو سجّیل نیاید

تا دشمن تو مهبط جبریل نیاید

تا کید تو در مورد تضلیل نیاید

تا صاحب خانه نرساند به تو آزار

زنهار بترس از غضب صاحب خانه

بسپار به زودی شتر سبط کُنانَه

برگرد از این راه و مجو عذر و بهانه

بنویس به نجّاشی اوضاع شبانه

آگاه کنش از بد اطوار زمانه

وز طیر ابابیل یکی بر بنشانه

کانجا شودش صدق کلام تو پدیدار

بوقحف چرا چوب زند بر سر اشتر

کُاشتر به سجود آمده با ناز و تبختر

افواج ملک را نگر ای خواجه بهادر

کز بال، همی لعل فشانند و ز لب دُر

وز عِدّتشان سطح زمین یکسره شد پر

چیزی که عیانست چه حاجت به تفکر

آن را که خبر نیست فِکار است ز افکار

زی کشور قسطنطین یک راه بپوئید

وز طاق ایا صوفیه آثار بجوئید

با پطرک و مطران و به قِسّیس بگوئید

کز نامه انگلیون اوراق بشوئید

مانند گیا بر سر هم خاک مروئید

وز باغ نبوت گل توحید ببوئید

چونان که ببوئید مسیحا، به سر دار *