مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٢٠١ - معجز&#١٧٢٨ رسول خدا در سیر نمودن جمعی کثیر از طعامی مختصر (ت)

[١]* تو از براى مائى و ما از براى تو

عهدى است این فناى تو را با بقاى ما

دادى سرى ز شوق و خریدى لقاى دوست

هرگز زیان نبُرد کس از خون بهاى ما

جانبازیت حجاب دوبینى به هم درید

در جلوه‌گاه حسن، توئى خود به جاى ما

بازآ که چشم ما ز ازل بر قدوم تست

خود خاکروب راه تو بود انبیاى ما

هین زان تست تاج ربوبیّت از ازل

گر رفت بر سَنانْ سرت اندر هواى ما

گر ز آتش عطش جگرت سوخت غم مخور

از تست آب رحمت بى منتهاى ما

ور سفله برد ز تو دستى، مشو ملول

با شهپر خدنگ بپرّد هماى ما

گسترده‌ایم بال ملائک به جاى فرش

کازار بر تنت نکند کربلاى ما

دلگیر گو مباد خلیل از فداى دوست

کافى است اکبر تو ذبیح مناى ما

کو نوح؟ گو به دشت بلا آى باز بین

کشتى شکستگان محیط بلاى ما

موسى ز کوه طور شنید ار جواب لَن

گو باز شو به جلوه گه نینواى ما

گر زنده جان ببُرد ز دار بلا مسیح

گو دار کربلا نگر و مبتلاى ما

منسوخ کرد ذکر اوائل حدیث تو

اى داده تن ز عهد ازل بر قضاى ما٥