[١]* براى رهایى خود از زندان درخواست کرده بود به یاد آورد، گفت: تحقیقاً من شما را به تعبیر این خواب خبر می‌دهم؛ پس مرا (به زندان) بفرستید. * (چون به نزد یوسف آمد، گفت:) یوسف، ای مرد صدّیق! نظرت را در تعبیر‌ هفت گاو فربه که هفت گاو لاغر آنها را می‌خورند، و هفت خوشه سبز و هفت خوشه‌ خشکیده دیگر، براى ما بیان کن؛ زیرا امید است (با این نظریّه تو، با دست پر) به سوی مردم برگردم تا شاید آنان (تعبیرش را) بفهمند و بدانند. * یوسف گفت: ”هفت سال متوالى زراعت می‌کنید، و آنچه را درو کردید ـمگر مقدار کمی از آنچه می‌خوریدـ در سنبله و خوشه‌اش باقی گذارید (تا فاسد نگردد). * سپس بعد از آن، هفت سال سختی و قحطى پیش می‌آید که همه آنچه را برای آن سال‌ها از پیش ذخیره کرده‌اید ـمگر قلیلی از آنچه (براى بذر و کشت) نگاه داشته‌ایدـ خواهند خورد. * پس از آن هفت سال، سالی فرا می‌رسد که در آن ‌باران فراوانى نصیب مردم می‌شود و در آن سال، مردم (از میوه‌ها و دانه‌هاى روغنى) عصاره می‌گیرند و به وسعت و فراوانی نعمت می‌رسند.“» (محقّق)

[٢١١]ـ بحار الأنوار، ج ٤٥، ص ٨٩؛ الخرائج و الجرائح، ج ‌١، ص ٢٥٣:

«و مِنها: أنَّهُ علیهالسّلام لَمّا أرادَ العِراقَ، قالَت‌ لَهُ‌ أُمُّ‌سَلَمَةَ: لا تَخرُج إلَى العِراقِ فَقَد سَمِعتُ رَسُولَ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم یَقُولُ: ”یُقتَلُ ابنِیَ الحُسَینُ بِأرضِ‌ العِراقِ.“ و عِندِی تُربَةٌ دَفَعَها إلَیَّ فِی قارُورَةٍ!

فَقالَ: ”و اللَهِ إنِّی مَقتُولٌ کَذَلِکِ، و إن لَم أخرُج إلَى العِراقِ یَقتُلُونَنِی أیضًا. و إن‌ أحبَبتِ أن أُرِیَکِ مَضجَعِی‌ و مَصرَعَ أصحابِی!“ ثُمَّ مَسَحَ بِیَدِهِ عَلَى وَجهِها فَفَسَحَ اللهُ فِی بَصَرِها حَتَّى أراها (رَأت، رَأیًا) ذَلِکَ کُلَّهُ. و أخَذَ تُربَةً فأعطاها مِن تِلکَ التُّربَةِ أیضًا فِی قارُورَةٍ أُخرَى، و قالَ علیهالسّلام: ”فإذا فاضَتا دَمًا فاعلَمِی أنِّی قَد قُتِلتُ!“

فَقالَت أُمُّ سَلَمَةَ: فَلَمّا کانَ یَومُ عاشُوراءَ نَظَرتُ إلَى القارُورَتَینِ بَعدَ الظُّهرِ فإذا هُما قَد فاضَتا دَمًا!

فَصاحَت. و لَم یُقلَب فِی ذَلِکَ الیَومِ حَجَرٌ و لا مَدَرٌ إلّا وُجِدَ تَحتَهُ دَمٌ عَبِیطٌ!»

ترجمه:

«از جمله معجزات حضرت امام حسین علیهالسّلام این است: هنگامی که آن حضرت قصد خروج به طرف عراق نمود، امّ‌سلمه عرضه داشت: به طرف عراق مرو، چرا که من از رسول خدا *