مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠٦ - روض&#١٧٢٨ رأس مبارک حضرت سیّدالشّهداء

[١]

[١]* قال الأنصاری: فقُلتُ لِمحمّدِ بنِ أحمد: اللهَ إنَّک سَمِعتَهُ مِن صالح؟!

قال: اللهَ إنّی سَمِعتُهُ مِنه!

قال جریر بن محمّد: فقُلتُ لِصالح: اللهَ إنَّک سَمِعتَهُ مِن معاذِ بنِ أسد؟!

قال: اللهَ إنّی سَمِعتُهُ مِنه!

قال معاذ بن أسد: فقُلتُ لِلفضل: اللهَ إنَّک سَمِعتَهُ مِن الأعمَش؟!

فقال: اللهَ إنّی سَمِعتُهُ مِنه!

قال الأعمش: فقُلتُ لسلمة بن کهیل: الله إنک سمعته منه؟!

قال: ”اللهَ إنّی سَمِعتُهُ مِنه بِبابِ الفرادیس بِدَمِشق لا مُثِّل لی و لا شُبِّه لی و هو یَقولُ: (فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ)!“»

ترجمه:

ابن‌عساکر دمشقی در کتاب تاریخ مدینه دمشق می‌نویسد:

«ابوالحسن علی بن مُسَلَّم ما را لفظاً حدیث کرد** که: عبدالعزیز بن احمد ما را حدیث کرد که: تمام بن محمّد و أبواللّیث أسد بن قاسم حلبی ما را خبر دادند و گفتند: فضل بن جعفر بن محمّد تمیمی مؤذّن ما را خبر داد که: ابوالحسن محمّد بن احمد عسقلانی در طَبَریّه (قصبه‌ای در اردن) ما را حدیث کرد که: علیّ بن هارون انصاری ما را حدیث کرد که: محمّد بن احمد مصری ما را حدیث کرد که: صالح ما را حدیث کرد که: معاذ بن اسد حرّانی ما را حدیث کرد که: فضل بن موسی شیبانی ما را حدیث کرد که: أعمش ما را حدیث کرد که: سلمة بن کهیل ما را حدیث کرد و گفت:

دیدم که سر مبارک حسین بن علی علیهماالسّلام بر سر نیزه بود و می‌گفت:

(فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ). ”پس به زودی خداوند (شرّ) آنان را از تو کفایت می‌کند و حقّاً که فقط اوست یگانه شنوا و یگانه دانا.“

در نسخه مغربیّه از کتاب تاریخ مدینه دمشق، بعد از متن فوق آمده است که:

ابوالحسن عسقلانی گفت که به علی بن هارون گفتم: آیا تو خود این حدیث را از محمّد بن احمد مصری شنیدی؟

گفت: به خدا قسم که من خود از او شنیدم!

علی بن هارون انصاری گفت که به محمّد بن احمد گفتم: خدا را در نظر بگیر که آیا تو خود این *