مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ١٠٥ - روض&#١٧٢٨ رأس مبارک حضرت سیّدالشّهداء

داستان تسبیح حصی در دست مبارک حضرت رسول صلّی الله علیه و آله و سلّم.[١]

روضۀ رأس مبارک حضرت سیّدالشّهداء

داستان قرآن خواندن رأس مبارک حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام[٢] در

[١]ـ بحار الأنوار، ج ١٧، ص ٣٧٧ و ج ٤١، ص ٢٥٢؛ الخرائج و الجرائح، ج ١، ص ٤٧:

«و مِنها: ”ما رُویَ عَن أنَسٍ‌ أنَّهُ صلّی الله علیه و آله و سلّم أخَذَ کَفًّا مِنَ الحَصَی فَسَبَّحنَ فی یَدِهِ، ثُمَّ صَبَّهُنَّ فی یَدِ عَلیٍّ فَسَبَّحنَ فی یَدِهِ حَتَّی سَمِعنا التَّسبیحَ فی أیدیهِما، ثُمَّ صَبَّهُنَّ فی أیدینا فَما سَبَّحَت فی أیدینا.“»

ترجمه:

«و از معجزات پیغمبر ما روایتی از أنس است که می‌گوید: رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلّم مشتی سنگریزه برداشت و سنگریزه‌ها در دست آن حضرت تسبیح گفتند. سپس آنها را در دست أمیرالمؤمنین علی علیهالسّلام ریخت، در دست او نیز تسبیح گفتند و حتّی ما صدای تسبیح را در دست هر دو شنیدیم. سپس آنها را در دست ما ریخت، ولی در دست ما تسبیح نگفتند.» (محقّق)

[٢]ـ المسلسلات (جعفر بن ‌احمد قمّی) ص ١٠٩؛ تاریخ مدینة دمشق، ج ‌٢٢، ص ١١٧:

«حَدَّثَنا أبُوالحسن علیُّ بنُ المُسَلَّمِ لفظًا، حَدَّثَنا عبدُالعزیزِ بنُ أحمدَ، أنبَأنا تَمامُ بنُ محمّدٍ و أبُواللَّیث أسدُ بن القاسمِ الحَلَبیُ، قالا: أنبَأنا الفضلُ بنُ جَعفرِ بنِ محمّدٍ التَّمیمیُ المُؤَذِّنُ، حَدَّثَنا أبُوالحسن محمّدُ بنُ أحمدَ العَسقَلانی بِطَبَرِیَّة، حَدَّثَنا علیُّ بنُ هارونَ الأنصاری، حَدَّثَنا محمّدُ بنُ أحمدَ المِصری، حَدَّثَنا صالحٌ، حَدَّثَنا معاذُ بنُ أسدٍ الحَرّانیُ [الخراسانی]، حَدَّثَنا الفضلُ بنُ موسی الشَّیبانی، حَدَّثَنا الأعمشُ، حَدَّثَنا سَلمةُ بن کُهَیلِ، قال:

رأیتُ رأسَ الحسینِ بنِ علیّ ـرضی الله عنهماـ علی القَنا و هو یَقول:

(فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ).*

و زید بعدها فی م (النُسخَة المَغرِبیّة):

قال أبو‌الحسنِ العَسقَلانی: فَقُلتُ لِعَلِیِّ بن هارون: إنَّکَ سَمِعتَهُ مِن محمّدِ بنِ أحمدِ المِصری؟!

قال: اللهَ إنّی سَمِعتُهُ مِنه! *