جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٢ - غزل ١٨٢ دوش آگهى ز يار سفر كرده داد باد

گويا خواجه در گذشته ايّام به ديدارى دست يافته بوده و سپس به هجران مبتلا گشته، مژده وصالى يافته. در اين غزل، اظهار اشتياق به ديدار ديگر نموده و مى‌گويد:

شب گذشته، نفحات و نسيمهاى قدسى دوست، پيام و مژده ديدارش را به من دادند، و من نيز به اين پيام، دل و عالم مثالى و خيالى خود را به باد خواهم داد.

به گفته خواجه در جايى:

و ممكن است معنا اين باشد كه: نفحات الهى، مژده ديدار به من دادند، من نيز توجّه باطنى خود را به اين نفحات خواهم داد و از هرچه پيش آيد، هراسى نخواهم داشت.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٤٨، ص ٣٢٨.