جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٣٩

فراوانى نصيبم گردد و چون هنرهاى ديگر به محروميّت دچار نشوم.

١٨٨٩

«إِلهى! مَنْ ذَاالَّذى ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ، فَرامَ مِنْكَ بَدَلًا؟»

[١]: (معبودا! كيست كه شيرينى محبّت تو را چشيد و جز تو كسى را خواست؟- نيز:

١٧٨٩

«أَللّهُمَّ! احْمِلْنا فى سُفُنِ نَجاتِكَ، وَمَتِّعْنا بِلَذيذِ مُناجاتِكَ، وَأَوْرِدْنا حِياضَ حُبِّكَ، وَأَذِقْنا حَلاوَةَ وُدِّكَ وَقُرْبِكَ.»

[٢]: (بار خدايا! ما را در كشتيهاى نجاتت بنشان، و از مناجات لذّت بخشت كامياب گردان، و در حوضهاى محبّتت وارد ساز، و از شيرينى مهر و قربت به ما بچشان.)

دوست، شب گذشته وعده ديدار روز آينده، و يا روز پسين (قيامت) به من داد.

خدا كند كه مرا آمادگى و قابليّت باشد و او نيز به اين وعده‌اش عمل نمايد و از ديدارش محروم نسازد؛ كه: «يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ، وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ.»[٣]: (خداوند هرچه را بخواهد، محو و يا ثبت مى نمايد، و كتابِ اصل و مادر، نزد اوست.)

اى دوست! اميد است حسن خلق و رحمت واسعه تو مرا از ديدارى كه وعده فرموده اى محروم نسازد. و اگر امروز كام دل مرا نداده و نمى دهى، روز ديگرم و يا روز پسين (عالم آخرت) عنايت بفرمايى و پريشان خاطرم نسازى، و از كسانى كه خود مى فرمايى نباشم، كه: «وَ مَنْ كانَ فِي هذِهِ أَعْمى‌، فَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَعْمى‌ وَ أَضَلُّ سَبِيلًا»[٤]: (و هركس در اين جهان نابينا باشد، پس در آخرت نابينا و گمراه‌تر.

[١] - بحارالانوار، ج ٩٤، ص ١٤٨.

[٢] - بحارالانوار، ج ٩٤، ص ١٤٧.

[٣] - رعد: ٣٩.

[٤] - اسراء: ٧٢.