جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٦٧ - غزل ١٨٨ درخت دوستى بنشان كه كام دل ببار آرد

متوجّه تواند، سرگشته است.- به خمارى و دردسر مبتلا نگرديد.

به گفته خواجه در جايى:

خواجه در اين بيت اظهار اشتياق به دوست نموده و مى گويد: بار الها! به دل دوست، كه همه عالم به فرمان اوست، الهام كن كه بر عاشق دلباخته خود گذرى كند تا به ديدارش نائل گردد.

به گفته خواجه در جايى:

و ممكن است معنا اين باشد كه: خداوندا! به ولىّ خود كه ماه و مهر در حكم اوست، اشارتى فرما كه درى از درهاى مشاهده تو را بر من بگشايد، كه:

١٣٤١

«إِرادَةُ الرَّبِّ فى مقاديرِ أُمُورِهِ، تَهْبِطُ إِلَيْكُمْ وَتَصْدُرُ مِنْ بُيُوتِكُمْ.»

[٣]: (اراده پروردگار در تقديرات و اندازه گيرى امورش، به پيشگاه شما فرود مى آيد و سپس از مقام منيع شما به.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٣٠٤، ص ٢٣٦.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٢٩٦، ص ٢٣٠.

[٣] - كامل الزيارات، باب ٧٩، زيارت ٢، ص ٢٠٠.