جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣٤٧ - غزل ٢٢٦ غلام نرگس مست تو تاجدارانند

و نيز مى خواهد بگويد:

و ممكن است بخواهد بگويد: اى آنان كه طريقه ما را نمى پسنديد! به ميكده و جايگاه اهل كمال بياييد و با ايشان همنشين گرديد، تا چهره دلتان با فطرت آشنا گشته و از شرك و توجّه به غير دوست پاك گرديد. با صومعه نشينان (زاهد و عابد قشرى) منشينيد، كه شما را چون خود به عبادات قشرى و توجّه به غير فطرت دعوت خواهند نمود.

الهى! كه هميشه در دام زلفت گرفتار باشم، و تو را از كثرات، و با كثرات مشاهده كنم، و كثرت را بى‌كثرت با ديده وحدت بنگرم؛ كه در اين بستگى، رستگى از كثرت و رستگارى به ديدار توست؛ كه:

١٦٥١

«جارُ اللَّهِ آمِنٌ، وَعَدُوُّهُ خآئِفٌ.»

[٢]: (همسايه خداوند و هركس كه به او نزديك است، در ايمن، و دشمنش ترسان است.- نيز:

١٦٥٢

«مَنْ رَغِبَ فيما عِنْدَ اللَّهِ بَلَغَ آمالَهُ.»

[٣]: (هر كه به آنچه نزد خداست مايل و راغب باشد، به آرزوهايش خواهد رسيد.- همچنين‌

١٦٥٣

«مَنْ جَعَلَ اللَّهَ سُبْحانَهُ مَوْئِلَ رجائِهِ، كَفاهُ أَمْرَ دينِهِ وَدُنْياهُ.»

[٤]: (هركس خداوند سبحان را پناهگاه اميدش سازد، خدا امر دين و دنياى او را به عهده گرفته و كفايت مى فرمايد.).

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٧١، ص ٣٤٣.

[٢] - غرر و درر موضوعى، باب اللَّه تعالى شأنه، ص ١٦.

[٣] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب اللَّه تعالى شأنه، ص ١٧.

[٤] ( ٣، ٤) غرر و درر موضوعى، باب اللَّه تعالى شأنه، ص ١٧.