جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٣١٠ - غزل ٢٢٢ صبابه تهنيت پير ميفروش آمد

اى خواجه! حال كه نسيمهاى تجلّيات دوست براى استاد طريق، وزيدن گرفته و وى را به عيش و عشرت دعوت مى نمايد، توجّه داشته باش كه تو هم اگر آمادگى داشته باشى، از آن بهره‌مند خواهى شد؛ زيرا هرچه به استاد رسد، شاگرد از آن بى بهره نخواهد ماند.

در جايى در تقاضاى اين معنى از استاد مى گويد:

كنايه از اينكه: نه تنها باد بهارى چون وزيدن گيرد، هوا را خوش و گل را برافروخته، و عطر آن را ظاهر، و درختان را سبز، و مرغان را در خروش مى آورد، نسيمهاى جان پرور دوست هم چون وزيدن آغاز كند و پرده ازجمال مظاهر.

[١] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٩٢، ص ٣٥٥.