جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٤٣ - غزل ١٨٥ ديدم بخواب خوش كه بدستم پياله بود

ديدم بخواب خوش كه بدستم پياله بود

تعبير رفت و كار بدولت حواله بود

چل سال رنج و غصّه كشيديم وعاقبت‌

تدبير ما بدست شراب دو ساله بود

آن نافه مرادكه ميخواستم ز غيب‌

در چين زلف آن بت مشكين كلاله بود

از دست برده بود وجودم خمار عشق‌

دولت مساعد آمد و مى در پياله بود

نالان و داد خواه به ميخانه ميروم‌

كآنجا گشاد كار من از آه و ناله بود

خون ميخورم و ليك نه جاى شكايتست‌

روزى ما ز خوان كرم اين نواله بود

برطرف گلشنم نظر افتاد وقت صبح‌

آندم كه كار مرغ چمن آه و ناله بود

هر كو نكاشت مهر و ز خوبان گلى نچيد

در رهگذار باد نگهبان لاله بود

آتش فكند در دل مرغان نسيم باغ‌

ز آن داغ سر بمهر كه در جان لاله بود

ديديم شعر دلكش حافظ بمدح شاه‌

هر بيت از آن سفينه به از صد رساله بود

آن شاه تند حمله كه خورشيد شير گير

پيشش بروز معركه كمتر غزاله بود