ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٣٤ - دعاى حضرت فاطمه زهراء
هنگامى كه روز قيامت بر گناهكاران طولانى مىگردد، پس [درازى] آن روز را بر ما مانند فاصله دو نماز، كوتاه گردان. خداوندا، هنگامى كه آفتاب نزديك جمجمهها آمده و فاصله ميان خورشيد و جمجمهها به اندازه فاصله ديد چشم مىگردد، و سوزش آفتاب به اندازه سوزش ده سال افزون مىگردد، از تو درخواست مىكنيم كه با ابر بر ما سايه افكنده، و در حالى كه مردم در آنجا در آمد و شد هستند، منبرها و صندلىهايى براى ما قرار دهى كه بر آن بنشينيم. اجابت فرما، اى پروردگار عالميان.
خداوندا، به حقّ اين ستايشها از تو مسألت دارم كه مرا بيامرزى، و از من درگذرى، و لباس عافيتت را به تنم بپوشانى، و سلامتى در دينم را روزىام كنى، زيرا من در حالى كه به اجابت تو اعتماد دارم از تو درخواست مىنمايم، و در حالى كه به شنيدن دعايم آگاهم به درگاه تو دعا مىكنم، پس دعايم را بشنو، و اميدم را قطع، و مدح و ثنايم را ردّ مكن، و دعايم را نوميد و بىپاسخ مگذار، كه من به خشنودى تو محتاج و به آمرزشت نيازمندم.
از تو درخواست مىكنم در حالى كه از رحمتت نوميد نيستم، و تو را مىخوانم در حالى كه از خشمت نمىهراسم. پروردگارا، پس دعاى مرا اجابت فرما، و عفو و گذشتت را به من منّت نه، و در حالى كه تسليم تو هستم جانم را بستان، و به صالحان ملحق فرما، پروردگارا، فضلت را از من دريغ مدار، اى بسيار بخشنده. و با حالت دل شكستگى و خذلان مرا به خود وامگذار، اى بسيار مهربان. پروردگارا، هنگام جدايى دوستان بر به زمين افتادنم، و هنگام آرام و خاموش بودن قبر بر تنهايىام، و در صحراى قيامت بر غربتم، و در پيشگاهت كه براى حساب كشى مىايستم بر نياز و حاجتم رحم آر.
پروردگارا، به تو پناه مىآورم از آتش جهنّم [پس] پناهم ده، پروردگارا، و به تو پناه مىبرم از آتش پس مرا در پناه خود در آور، [پروردگارا،] و از شرّ آتش به تو يارى مىجويم پس از آن دورم بدار. پروردگارا با حالت ناراحتى سخت از تو طلب مهربانى مىنمايم، پس بر من رحم آر. پروردگارا، به واسطه عمل جاهلانهام از تو طلب آمرزش مىنمايم، پس مرا ببخشاى.
دعا كردن به واسطه نيازم به تو مرا از منزل بيرون كشيده، پس مرا نوميد مگردان. اى بزرگوار، اى صاحب نعمتها و نيكوكارى و گذشت، اى آقاى من، اى نيكوكار، اى مهربان، در ميان زارىكنندگان به درگاهت دعايم را مستجاب گردان، و در ميان سخت فرياد