ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٢٤ - اعمال و صفاتى كه موجب عدم قبولى اعمال مىگردد

حجابها را زير پا مى‌گذارند و مى‌گذرند، تا اينكه در پيشگاه خداوند ايستاده و به عمل صالح و دعاى او گواهى مى‌دهند، ولى خداوند مى‌فرمايد: هر چند شما نگاهبانان عمل بنده من هستيد، ولى من مراقب امورى كه در نفس او مى‌گذرد نيز هستم، مقصود وى از انجام اين عمل، من نبودم، لعنت من بر او باد! آنگاه ملائكه مى‌گويند: لعنت تو و لعنت ما بر او!» راوى مى‌گويد: سپس معاذ گريست و گفت: عرض كردم اى رسول خدا ٦ چه عملى انجام دهم؟ فرمود: اى معاذ، در يقين و باور به پيامبرت اقتدا نما. عرض كردم: شما پيامبر خداييد و من معاذ بن جبل.

فرمود: اى معاذ، اگر در عملت تقصير و كوتاهى است، پس زبان خويش را از بدگويى برادران دينى و حاملان قرآن نگاه دار. و گناهانت بر گردن خودت باشد و آنها را بر دوش برادرانت منه، و خويشتن را با نكوهش و سرزنش نمودن برادرانت ستايش مكن، و با پايين آوردن مقام برادرانت خود را بالا مبر، و عمل خويش را با قصد ريا انجام مده، و از در دنيا در آخرت داخل نشو، و در مجلس خود فحش و ناسزا مگو، تا مبادا همنشينانت به واسطه بدخويى تو دورى كنند، و در حضور هيچ كس با ديگرى سخن در گوشى مگو، و نسبت به مردم اظهار بزرگى مكن، تا مبادا خيرات دنيا از تو قطع شود، و مردم را پاره پاره مكن تا مبادا سگهاى اهل آتش جهنّم تو را پاره پاره كنند، كه خداوند مى‌فرمايد:

وَ النَّاشِطاتِ نَشْطاً.[١]- سوگند به فرشتگانى كه [روح اهل ايمان را] با نشاط و آسايش ويژه‌اى [از بدنهايشان‌] قبض مى‌كنند.

آيا مى‌دانى «ناشطات» چيست؟ آنها سگهايى هستند كه گوشت و استخوان اهل جهنّم را تكّه و پاره مى‌كنند. عرض كردم: چه كسى تاب و طاقت عمل به اين امور و

[١] نازعات( ٧٩): ٢- در رابطه با معناى اين آيه شريفه و اصولا پنج آيه نخست سوره نازعات اختلاف بسيار در ميان مفسّرين است. به تفسير شريف الميزان( ج ٢٠، ص ١٧٨- ١٨٢) رجوع شود.