- پروردگارا، شنيدم كه ندا بر آورنده‌اى به ايمان فرا مى‌خواند كه: به پروردگارتان ايمان بياوريد، و ما ايمان آورديم. پروردگارا، پس گناهانمان را بيامرز، و بديهايمان را بپوشان، و ما را با ابرار و نيكان بميران. پروردگارا، و آنچه را كه به فرستادگانت وعده دادى به ما نيز ارزانى دار، و در روز قيامت رسوايمان مگردان، براستى كه تو هرگز خلف وعده نمى‌نمايى.

در پايان مى‌گويم: اى آقاى من، سخنانى را كه با تو گفتگو نمودم، و به واسطه آن به درگاه تو چنگ زدم، نمى‌دانستم. تو بودى كه مرا با بردبارى و بزرگوارى و رحمتت آشنا فرمودى، تا اينكه زبانم براى توسّل به مهر و رأفتت گشوده شد، پس تمام آنچه را كه سزاوار كسى است- كه نيكوكارى چيزى از او نمى‌كاهد، و محروم گردانيدن ديگران چيزى بر او نمى‌افزايد، هم او كه به بندگان جنايتكارش راههاى درخواست نمودن از خود را مى‌آموزد، و آنان را آگاه مى‌كند كه چگونه از او بخواهند كه درهاى رحمتش را بگشايد، و نسبت به آنان بردبارى نمود تا به حدّى كه آنان او را مورد خطاب قرار داده و تسليم او مى‌شوند- نسبت به من شايسته‌ترين امور به صفتهاى كمال و شيوه‌هاى زيبايت را روا دار. كه تو مهربانترين مهربانها و بزرگوارترين بزرگوارها و دلسوزترين مالكان مى‌باشى.

خداوندا، من تو را خواندم و به تو اميد بستم، اگر بر من روى آورده و توجّه نموده‌اى رحم فرما و دعايم را مستجاب نما، و اميدوارى‌ام را به خاطر مشرّف گردانيدن من به توجّه خود تصديق فرما. و اگر هنگام گفتگوى من با مقام بزرگ خود، از من روى گردانده‌اى، پس به خاطر نابودى و هلاكتم به سبب اعراض خود از من، با رحمت واسعه و بخششى كه دارى، بر من رحم آر، كه من با تضرّع و زارى در پيشگاهت و واسطه قرار دادن كسانى كه در نزد تو ارجمند هستند به تو متوجّه شده‌ام، پس اگر ايشان به من توجّه دارند، به خاطر آن بزرگواران بر من رحم كن، و اگر به خاطر تو از من روى گردان شده‌اند، به خاطر حرمت وفاى آنان به خود در روى گردانيدن از من، مرا مورد رحمتت قرار ده، و در زير سايه رحمت خويش و عنايت آنان داخل گردان.»