ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٦٨ - كيفيت سجده شكر در تعقيب نماز عصر

آن خشنود مى‌گردد، فراغت پيدا نمود، لازم است كه سجده شكر را به كيفيّتى كه در تعقيب نماز ظهر بر آن آگاهى داديم، همراه با ذلّت و خاكسارى بندگى در برابر عظمت الهى بجا آورد.

بنا بر اين، سجده بجا آور و بگو آنچه را كه مولايمان على بن الحسين- صلوات اللَّه عليه- همواره در سجده صد بار مى‌فرمود:

«الحمد للَّه شكرا.»

- از روى سپاسگزارى ستايش خدا را مى‌نمايم.

و پس از هر ده بار گفتن آن، مى‌فرمود:

«شكرا للمجيب»

- سپاس مى‌گزارم خداوندى را كه اجابت مى‌نمايد.

سپس مى‌فرمود:

«يا ذا المنّ الدّائم الّذى لا ينقطع أبدا، و لا يحصيه غيره، و يا ذا المعروف الّذى لا ينفد أبدا. يا كريم، يا كريم، يا كريم.»

- اى خداوند صاحب بخشش جاودانى كه هيچ گاه پايان نپذيرفته، و غير تو نمى‌تواند آن را به شماره درآورد، و اى صاحب نيكى پايان ناپذير، اى بزرگوار، اى بزرگوار، اى بزرگوار.

بعد دعا و تضرّع نموده و حاجت خويش را ذكر مى‌نمود، آنگاه مى‌فرمود:

«لك الحمد إن أطعتك، و لك الحجّة إن عصيتك، لا صنع لى و لا لغيرى في إحسان منك إلىّ في حال [يا: حالى‌] الحسنة، يا كريم، يا كريم، صلّ على محمّد و أهل بيته، و صل بجميع ما سألتك و أسألك من في مشارق الأرض و مغاربها من المؤمنين و المؤمنات، و ابدأ بهم، و ثنّ بى برحمتك.»

- اگر اطاعت تو را نمودم سپاس براى توست، و اگر معصيت تو را نمودم حجّت براى توست، در احسان از ناحيه تو به من در هنگام انجام كار نيك [و يا حال نيكم‌] نه من و نه ديگرى هيچ نقشى نداريم. اى بزرگوار، اى بزرگوار، بر محمّد و اهل بيت او درود فرست. و به رحمتت، تمام آنچه را كه درخواست نموده و مى‌نمايم، به تمام مردان و زنان مؤمنى كه در قسمتهاى مشرق و مغرب زمين قرار دارند، برسان، و نخست آنان را مورد