ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٢١ - سورههاى مخصوص نافلههاى مغرب
فصل بيست و چهارم آداب و اسرار و ادعيه نافلههاى مغرب و ادامه تعقيبات نماز مغرب
وقتى بنده از آنچه ذكر نموديم فراغت پيدا كرد، براى بجا آوردن نماز نافله مغرب بپا خيزد، كه چهار ركعت است، هر دو ركعت با يك سلام و دعاهايى بعد از آن.
سورههاى مخصوص نافلههاى مغرب
حاتم بن فرج مىگويد: از حضرت ابا الحسن موسى بن جعفر عليهما السّلام در باره سورههايى كه در چهار ركعت [نافلههاى نماز مغرب] خوانده مىشود، پرسيدم، حضرت ٧ به خطّ خويش مرقوم فرمود: «در ركعت اوّل سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» و در ركعت دوّم سوره «إنّا أنزلناه»؛ و در ركعت سوم، آياتى از اوّل سوره بقره و وسط همان سوره، يعنى آيات وَ إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ[١] و سپس پانزده بار سوره «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، و در ركعت چهارم، آية الكرسىّ و آخر سوره بقره[٢] و سپس پانزده بار «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ» را بخواند.» و در روايت ديگرى نيز آمده است: «در ركعت اول نافلههاى مغرب، سوره حمد و سه بار «قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ»، و در ركعت دوّم سوره حمد و «إنّا أنزلناه» خوانده مىشود.»
[١] بقره: ١٦٣- ظاهرا تمام اين آيه و آيه ١٦٤ منظور است.
[٢] ظاهرا دو آيه آخر سوره بقره يعنى از آمَنَ الرَّسُولُ بِما أُنْزِلَ ... ٠٠٠٠ تا آخر سوره منظور است.