ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٧ - دفع يك شبهه

افراد معتبر و راستگو در نقل احاديث روايت مى‌كنم، كافى و بس بود.

ايشان به اسناد خود به استادى كه همه بر عدالتش اتّفاق دارند. يعنى ابى جعفر محمّد بن بابويه- كه خداوند او را غريق رحمتش بگرداند- در كتاب «ثواب الأعمال» نقل مى‌كنند كه وى از صفوان بن يحيى كه همگان بر ورع و پرهيزگارى و امانتش اتّفاق دارند، روايت نموده كه امام صادق ٧ فرمود:

«هر كس كار خيرى [به نقل از رسول اللَّه ٦ و سلّم‌] به او برسد و بدان عمل كند، براى او پاداش آن منظور خواهد شد، اگر چه رسول اللَّه ٦ آن را نفرموده باشد.»[١] و از آن جمله به واسطه چندين سند از استادى كه نزد همگان ستوده است، يعنى محمّد بن يعقوب كلينى- رضوان اللَّه جلّ جلاله عليه- در كتاب كافى در باب «من بلغه ثواب من اللَّه على عمل فصنعه» درست به اين لفظ نقل مى‌كنم كه امام صادق ٧ فرمود:

«هر كس ثوابى براى عملى بشنود، و آن را انجام دهد، آن ثواب براى او خواهد بود، اگر چه درست به همان صورت كه به او رسيده نبوده باشد.»[٢] و نيز به سند خويش به محمّد بن يعقوب كلينى، از محمّد بن يحيى، از محمّد بن حسين، از محمّد بن سنان، از عمران زعفرانى نقل مى‌كنم كه محمّد بن مروان مى‌گويد: از امام باقر ٧ شنيدم كه فرمود:

«هر كس ثوابى از ناحيه خداوند- عزّ و جلّ- براى عملى به او برسد، و او به خاطر نيل به آن ثواب، آن عمل را انجام دهد، ثواب به او داده مى‌شود، اگر چه حديث به همان صورت كه به او رسيده نبوده باشد.»[٣]

[١] ثواب الاعمال، ص ١٦، روايت ١( با مختصر اختلاف در لفظ)

[٢] كافى، ج ٢، ص ٨٧، روايت ١.

[٣] كافى، ج ٢، ص ٨٧، روايت ٢.