ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٣٤ - توضيح نكاتى چند در باره حديث گذشته

برائت پنجم را از خداوند- عزّ و جلّ- براى آنان مى‌گيرد كه در آن نوشته شده: «منم خدايى كه معبودى جز من نيست و پروردگارى جز من وجود ندارد. اى بندگان و كنيزان من، در خانه‌هايتان طهارت نموده، و به خانه‌هاى من و مساجد رفتيد، و مستغرق در ذكر و ياد من شده، و حقّ مرا شناختيد، و نمازهايى را كه بر شما واجب كرده بودم ادا نموديد، شما را گواه مى‌گيرم اى سنحائيل و اى ساير [و يا: همه‌] فرشتگانم، براستى كه من از آنان خرسند و خشنود گرديدم.» حضرت فرمود: آنگاه سنحائيل هر شب بعد از نماز عشا سه بار ندا مى‌كند: اى فرشتگان خدا، براستى كه خداوند- تبارك و تعالى- نمازگزاران موحّد را آمرزيد. پس هيچ فرشته‌اى در آسمانهاى هفتگانه نمى‌ماند مگر اينكه براى نمازگزاران طلب آمرزش و استغفار مى‌نمايد و براى آنان به مداومت برگزاردن نماز دعا مى‌كند.

پس هر بنده (زن و يا مرد) كه نماز شب روزى‌اش شده، و با اخلاص براى خدا بپا خاسته و وضوى كامل گرفته و با نيّت صادق و قلب سليم و بدن فروتن و چشم اشكبار براى خداوند- عزّ و جلّ- نماز بخواند، خداوند تبارك در پشت او نه صف از فرشتگان را قرار مى‌دهد، و در هر صف عدّه‌اى كه شماره‌اش را جز خداوند- تبارك و تعالى- نمى‌تواند قرار مى‌گيرند، يك طرف صف در مشرق و طرف ديگر در مغرب قرار دارد. حضرت فرمود: وقتى وى از نماز فراغت پيدا كرد، به عدد آنان براى او درجه ايمانى نوشته مى‌شود.

راوى حديث مى‌گويد: وقتى ربيع بن بدر اين حديث را نقل مى‌كرد، مى‌گفت:

كجايى اى كسى كه از اين كرم و بزرگوارى غفلت دارى؟ كجايى از اين برخاستن و عبادت در شب، و از اين پاداش فراوان و بزرگ، و از اين كرامت و بخشش؟»

توضيح نكاتى چند در باره حديث گذشته‌

مبادا گمان كنى به كسى كه با حالت غفلت از خداوند- جلّ جلاله- و كوچك شمردن حرمت خداوند- جلّ جلاله- نماز مى‌خواند نيز اين گونه عطا عنايت مى‌شود، زيرا همان گونه كه پيش از اين توجّه داديم نماز اين دسته، خود از بديها و