ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ١١٩ - كيفيت غسل

كيفيّت غسل‌

كسى كه مى‌خواهد غسل جنابت كند، در صورتى كه غسلش به خاطر انزال منى (به شرط جهش در هنگام بيرون آمدن) باشد، بايد به نكات زير توجّه كند:

١- واجب است كه ابتدا با بول كردن يا هر چيزى كه جانشين آن باشد، استبرا نمايد، و اين كار بر زنان واجب نيست.

٢- سپس هر جايى از بدنش را كه نجس شده شستشو دهد.

٣- مستحبّ است كه سه بار دستش را بشويد.

٤- مستحبّ است هنگام غسل كردن بگويد:

«اللّهمّ، طهّرنى، و طهّر قلبى، و اشرح صدرى، و أجر على لسانى ذكرك و مدحتك و الثّناء عليك. اللّهمّ، اجعله لى طهورا و شفاء و نورا، إنّك على كلّ شى‌ء قدير.»

خداوندا، مرا پاكيزه بگردان، و قلبم را پاك نما، و سينه و دلم را بگشاى، و ياد و مدح و ثنايت را بر زبانم جارى گردان، خدايا، اين [غسل كردن‌] را براى من مايه پاكيزگى و بهبودى و نور قرار ده، براستى كه تو بر هر چيز توانا هستى.

٥- مستحبّ است پيش از غسل، مضمضه و استنشاق نموده و آب در دهان و بينى بگرداند.

٦- نيّت غسل را مى‌تواند هنگام مضمضه و شستن دهان، و يا وقت شروع غسل بكند. و نيّت آن به اين صورت است كه غسل جنابت مى‌كنم به خاطر واجب بودن آن، تا به اين وسيله حالت جنابت رفع، و هر چه با غسل كردن مباح مى‌گردد[١] برايم مباح و جايز گردد، در حالى كه منظورم از انجام آن عبادت خداوند سبحان از آن جهت كه شايسته عبادت است‌[٢] مى‌باشد.

[١] مانند نماز خواندن.

[٢] يعنى از آن جهت كه خداوند سبحان ذاتا اهليّت عبادت را دارد و به عبارت ديگر به جهت محبّت و شكر و سپاسگزارى از او، او را عبادت مى‌كنم، نه از روى ترس از آتش جهنّم، و يا ميل و رغبت به بهشت.