ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٤٠٦ - مجموعه دعاهاى سر

هر كس اين كلمات را بگويد، او را در ميان مخلوقات صاحب جاه و منزلت گردانيده، و دلهاى آنان را نسبت به وى مهربان مى‌گردانم، و دين او را محفوظ مى‌دارم.

اى محمّد، هر كس از امّت تو بخواهد كه هيچ كس تسلّط بر او نداشته باشد، و من او را از شرور و بديها كفايت نمايم، بگويد:

«يا قاضيا على الملك لما دونه، و مانعا من دونه نيل كلّ شى‌ء من ملكه، و يا مغنى أهل التّقوى بإماطته الأذى في جميع الأمور عنهم، لا تجعل ولايتى في الدّين و الدّنيا و الآخرة إلى أحد سواك، و اسفع بنواصى أهل الخير كلّهم، إلىّ حتّى أنال من خيرهم خيره، و كن لى عليهم في ذلك معينا، و خذ لى بنواصى أهل الشّرّ كلّهم، حتّى أعافى من شرّهم كلّهم، و كن لى منهم في ذلك حافظا، و عنّى مدافعا معينا، حتّى أكون آمنا بأمانك.»

- اى خداوندى كه نسبت به مادون خود فرمان مى‌رانى، و جز خويش را از نيل به فرمانروايى‌ات جلوگيرى مى‌نمايى، و اى كسى كه با دور كردن آسيب و اذيّت از اهل تقوى در تمام امور، ايشان را بى‌نياز مى‌گردانى، سرپرستى مرا در امور دينى و دنيوى و اخروى به هيچ كس غير خودت قرار مده، و موى پيشانى [و زمام امور] همه اهل خير را به سوى من بگير و بكش، تا اينكه به خير آنان نايل گردم، و مرا نسبت به آنان در اين باره يارى فرما، و موى پيشانى [و زمام امور] تمام اهل شرّ را در رابطه من بگير، تا اينكه از همه شرور آنان در عافيت باشم، و در اين باره، خود نگاهدار من باش، و از من دفاع نموده و يارى فرما، تا اينكه به امان تو ايمن و آسوده گردم.

هر كس اين كلمات را بگويد، كيد و مكر مكّاران و فريبكاران به او آسيبى نمى‌رساند، و مسلّما من خود به او ايمنى مى‌بخشم.

اى محمّد، به كسانى كه خواهان قرب و نزديكى جستن به من هستند، بگو:

«يقينا بدانيد كه اين كلام، برترين چيزى است كه شما بعد از انجام واجبات مى‌توانيد به وسيله آن به سوى من نزديكى بجوييد.» به اين صورت كه بگويند:

«اللّهمّ، إنّه لم يمس أحد من خلقك أعلم أنّه مقصّر في معرفتك و طاعتك مثل تقصيرى، أنت إليه أحسن صنعا، و لا له أدوم كرامة، و لا عليه أبين فضلا، و لا به أشدّ ترفّقا، و لا عليه أشدّ حيطة، و لا عليه أشدّ تعطّفا منك علىّ، و إن كان جميع المخلوقين يعدّدون مثل تعديدى؛