ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٣٨ - دعاى بعد از سلام دو ركعت دوم
شريك لك. يا واحد، يا أحد، يا صمد، يا من لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ، و لم يتّخذ صاحبة و لا ولدا، صل على محمّد و آله، و افعل بى كذا و كذا.»
- خداوندا، همانا معبودى جز تو نيست كه زنده و پاينده و بر پا دارنده مخلوقات و آگاه و بزرگ و بردبار و بزرگوار و آفريننده و روزى دهنده و زندهكننده و ميراننده و آغازكننده و نو آفرين هستى. حمد و سپاس از آن توست، و بزرگوارى تو راست، و منّت و بخشش براى توست، و امر و دستور، [و يا: عالم امر] تنها براى توست و شريكى براى تو نيست. اى يگانه، اى بىهمتا، اى بىنياز، اى كسى كه نه زادهاى و نه زادهشدهاى و هيچ كس همتاى تو نيست، و هيچ كس را نه به زنى و نه به فرزندى گرفتهاى، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و فلان حاجت مرا مستجاب كن.
سپس بگويد:
«يا عدّتى في كربتى، يا صاحبى في شدّتى، يا مونسى في وحشتى [يا: وحدتى]، و يا ولىّ نعمتى، و يا إلهي و إله آبائى الأوّلين، إبراهيم و إسماعيل و إسحاق و يعقوب و الأسباط، و ربّ موسى و عيسى و محمّد و آله- عليه و عليهم السّلام- صلّ على محمّد و آله، و افعل بى كذا و كذا.»
- اى توشه و ذخيره من در هنگام رنج و غم، اى همراه من در هنگام سختى، اى انيس و مونس من در حال تنهايى، اى سرپرست نعمت من، و اى معبود من و پدران نخستم حضرت ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط، و پروردگار حضرت موسى و عيسى و محمّد و آل او- عليه و عليهم السّلام- بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و فلان حاجت مرا مستجاب كن.
سپس هر خواستهاى كه داشت، ذكر كند.
دعاى بعد از سلام دو ركعت دوّم
محمّد بن مسلّم مىگويد: به حضرت[١] عرض كردم: دعايى به من بياموز.
فرمود: چرا از دعاى «الحاح» غفلت دارى؟ عرض كردم: دعاى الحاح كدام است؟
[١] يعنى امام باقر يا صادق عليهما السّلام.