ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٨٥ - فصل هفتم شرايط استجابت دعا از ديدگاه روايات

آنها مى‌گويد: شما چه كسانى هستيد و از كجا وارد بهشت شديد؟ آنان مى‌گويند:

كارى با ما نداشته باش، ما گروهى هستيم كه در نهانى خدا را پرستيديم، و خداوند نيز ما را به صورت پنهانى داخل بهشت فرمود.» ٤- مبرّا بودن از مظالم بندگان در حال دعا.

در روايت آمده كه امير المؤمنين ٧ فرمود: «خداوند- تبارك و تعالى- به عيسى بن مريم عليهما السّلام وحى فرمود كه به جماعت [و يا اشراف‌] بنى اسرائيل بگو: كه جز با قلبهايى پاكيزه و چشمان خاشع و دستهاى پاكيزه به خانه من وارد نشوند، و نيز به آنان بگو: دعاى هر كدام از شما را كه حتّى از يك نفر چيزى را به ظلم و ستم گرفته باشد، اجابت نمى‌كنم.» ٥- معذور ندانستن ظالم در ظلم خود.

زيرا در روايت آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «هر كس، ظالمى را به واسطه ظلم و ستم او معذور بداند، خداوند شخصى را بر او مسلّط مى‌گرداند كه به او ظلم و ستم نمايد، و اگر دعا كند دعاى او مستجاب نمى‌گردد، و خداوند به واسطه ستم كشيدنش به او پاداش نمى‌دهد.» ٦- جبّار و سركش نبودن دعاكننده.

زيرا در روايت آمده كه امام صادق ٧ فرمود: «خداوند- تبارك و تعالى- به حضرت داود ٧ وحى نمود: به جبّاران و سركشان بگو مرا ياد نكنند، زيرا هر بنده‌اى به ياد من باشد، من نيز از او ياد مى‌كنم، و اگر سركشان مرا ياد كنند، آنان را ياد كرده و لعنتشان نموده و از رحمتم دور مى‌گردانم.» ٧- دعا با قلب پاك و نيّت صادق.

زيرا در روايتى عمر بن يزيد [يا: مزيد] مى‌گويد از امام صادق ٧ شنيدم كه مى‌فرمود: «مردى در بنى اسرائيل مدّت سه سال به درگاه خداوند دعا مى‌كرد كه پسرى به او بدهد. وقتى ديد كه خدا دعايش را مستجاب نمى‌فرمايد، گفت: اى پروردگار من، آيا از تو دورم و به من گوش فرا نمى‌دهى، يا به من نزديكى و جوابم نمى‌دهى؟