ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٢٤٣ - ٧ - كيفيت انجام نافلههاى ظهر
راحتتر باشد. در قنوت خويش بگويد:
«لا إله إلّا اللَّه الحليم الكريم، لا إله إلّا اللَّه العلىّ العظيم، سبحان اللَّه ربّ السّموات السّبع و ربّ الأرضين السّبع و ما فيهنّ و ما بينهنّ [و ما فوقهنّ] و ما تحتهنّ، و ربّ العرش العظيم، وَ سَلامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ، وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ.»
- معبودى جز خداوند بردبار و بزرگوار نيست، معبودى جز خداوند بلند مرتبه بزرگ نيست، پاك و منزّه است خداوندى كه پروردگار آسمانها و زمينهاى هفتگانه و تمام موجودات در آنها و در ميان آنها [و بالا] و زير آنها و پروردگار عرش بزرگ مىباشد. و درود بر فرستادگان، و ستايش براى خداوندى كه پروردگار عالميان است.
سپس براى بزرگوارترين و عزيزترين خلايق در نزد خداوند- جلّ جلاله-[١] دعا مىكنى، تا خداوند درهاى دعا را به روى تو بگشايد، و گر نه آن بزرگوار از دعاى تو بىنياز است و هيچ نيازى به آن ندارد.
از آن پس، به صورتى كه خداوند- جلّ جلاله- رهنمون مىگردد براى حوايج خويش دعا نمايد، سپس ركوع و دو سجده را درست به همان صورتى كه در ركعت اوّل بجا آورد انجام دهد.
وقتى سر از سجده دوّم برداشت، به كيفيّتى كه توضيح داديم بنشيند، سپس بگويد:
«بسم اللَّه و باللَّه، و الأسماء الحسنى كلّها للَّه، أشهد أن لا إله إلّا اللَّه وحده لا شريك له، و أشهد أنّ محمّدا عبده و رسوله. اللّهمّ، صلّ على محمّد و آل محمّد، و تقبّل شفاعته في امّته، و ارفع درجته.»
- به نام خدا، و به وسيله خدا، و نيكوترين نامها و كمالات همگى از آن خداست، گواهى مىدهم كه معبودى جز خداوند وجود ندارد، كه يگانه است و شريكى براى او نيست، و گواهى مىدهم كه حضرت محمّد بنده و رسول خداست. خداوندا، بر محمّد و آل محمّد درود فرست، و شفاعت او را در باره امّتش بپذير، و درجه و منزلتش را بلند گردان.
[١] مقصود امام زمان، حجّة بن الحسن العسكرى- عجّل اللَّه تعالى فرجه الشّريف- است.