ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣١٠ - دعاى حضرت فاطمه زهراء
و استوارىاى از كرامتت را با گفتار و اعتقاد استوار در زندگانى دنيا و آخرت روزىام فرما، براستى كه تو ستمكاران را گمراه نموده و هر چه بخواهى انجام مىدهى.
سپس وقت برانگيختن و حساب كشى را بر من مبارك گردان، آن هنگام كه زمين براى من شكافته شده و بندگان از من كناره گرفته، و صداى آسمانى مرا فرا گرفته، و صداى دميدن در صور هراسناكم نموده، و بعد از مرگ محشورم مىفرمايى، و براى حساب كشى بر مىانگيزانى. اى پروردگار من، پس نورى از رحمتت را همراه من بر انگيز، به گونهاى كه در پيشاپيش و از سمت راستم پيش رفته و مرا به آن ايمنى بخشيده، و قوّت قلبم عنايت فرموده، و عذر و دليلم را آشكار و محكم، و روى و تمام وجودم را بدان سپيد گردانيده، و سخنم را تصديق فرموده، و حجّتم را پيروز، و به دستاويز بلند [يا:
استوار] از رحمتت نايل گردانيده، و در درجه والاى از بهشتت جاى داده، و رفاقت با حضرت محمّد ٦ پيامبر، بنده و رسولت را در بالاترين درجه بهشت، و برترين و پرعطاترين، و سازگارترين جاى بهشت از لحاظ گشايش و گستردگى، با كسانى كه نعمت [ولايت] خويش را بر آنان ارزانى داشتهاى، يعنى پيامبران و صدّيقان و گواهان [اعمال] و شايستگان- و چه همراهان و رفيقان خوبى!- روزىام گردان.
خداوندا، بر حضرت محمّد خاتم پيامبران و بر تمام پيامبران و فرستادگان و بر همه فرشتگان و بر خاندان پاك و پاكيزه او، و بر همه ائمّه هدى درود فرست. اجابت فرما، اى پروردگار عالميان. خدايا، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيله او هدايت فرمودى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به واسطه او مورد رحمت خويش قرار دادى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به واسطه او سرافراز فرمودى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيله او برترى دادى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيله او شرافت دادى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيله او بينا گردانيدى، بر حضرت محمّد درود فرست همان گونه كه ما را به وسيله او از پرتگاه گودال آتش جهنّم رهايى بخشيدى. خداوندا، روى او را سپيد، و شرافت او را افزون و بلند، و حجّتش را پيروز، و نورش را كامل، و ميزان و ترازوى عملش را سنگين، و برهان و دليلش را بزرگ گردان، و جاى او را بحدّى گسترده بگردان تا خشنود گردد، و او را به دو مقام والاى