ادب حضور (ترجمه فلاح السائل) - السيد بن طاووس؛ مترجم محمد روحي - الصفحة ٣٩٧ - دعاى امير المؤمنين

شريكى در فرمانروايى ندارد، و هيچ سرپرستى از روى خوارى و ذلّت براى او نيست، و او را بزرگتر بدان بزرگتر دانستن ويژه‌اى.

(پايان دعاى عشرات)[١]

دعاى امير المؤمنين ٧ در ليلة المبيت‌

١٣- بخوان دعايى را كه مولايمان امير المؤمنين ٧ هنگام خوابيدن در رختخواب رسول خدا ٦ به منظور حفاظت ايشان از كيد دشمنان با خون دل و تمام وجودش خواند، كه آن از دعاهاى مهمّ صبح و شام است.

در روايت آمده كه وقتى امام جعفر بن محمّد صادق ٧ وارد عراق شد (آن هنگام كه منصور او را خواسته بود)، مردم به سوى او گرد آمده و عرض كردند: اى مولاى ما، تربت مولايمان امام حسين ٧ كه شفابخش از هر درد و بيمارى است، آيا موجب ايمنى از هر ترس و بيم نيز هست؟ حضرت فرمود: بله، هر گاه يكى از شما خواست كه از هر خوف و ترس ايمن باشد، بايد تسبيحى از تربت او را برگرفته و سه بار دعاى ليلة المبيت حضرت علىّ ٧ در رختخواب رسول اكرم ٦ را بخواند، و آن دعا به اين صورت است:

«أمسيت اللّهمّ معتصما بذمامك المنيع الّذى لا يطاول و لا يحاول، من شرّ كلّ غاشم و طارق من سائر من خلقت و ما خلقت من خلقك الصّامت و النّاطق، من كلّ مخوف، بلباس سابغة [حصينة]، ولاء أهل بيت نبيّك عليهم السّلام محتجبا من كلّ قاصد لى إلى أذيّة، بجدار حصين الإخلاص في الاعتراف بحقّهم و التمسّك بحبلهم، موقنا أنّ الحقّ لهم و معهم و فيهم و [بهم، اوالى من والوا، و أجانب من جانبوا، فصلّ على محمّد و آل محمّد، و أعذنى اللّهمّ بهم‌] من شرّ

[١] در برخى از نسخه‌هاى كتاب، دعاى عشرات ذكر نشده و تنها آمده است:« مستحبّ است دعاى عشرات را بخواند، زيرا آن از جمله دعاهايى است كه در هنگام شام و صبح خوانده مى‌شود، و در برخى از نسخه‌ها افزوده شده است:« و ذكر آن در تعقيب نماز صبح و نيز در بهترين جايى كه مستحبّ است خوانده شود، يعنى در اعمال بعد از عصر روزهاى جمعه، خواهد آمد. ان شاء اللَّه جلّ جلاله.»